De Amerikaanse presidentsverkiezingen

De Amerikaanse schrijver Norman Mailer schreef in de 60s:

“American Presidential campaigns are not about ideas; they are about the selection of a hero to embody the prevailing national ethos.”

“Only a hero can capture the secret imagination of a people, and so be good for the vitality of his nation; a hero embodies the fantasy and so allows each private mind the liberty to consider its fantasy and find a way to grow. Each mind can become more conscious of its desire and waste less strength in hiding from itself.”

Je kunt deze theorie waarschijnlijk op elke verkiezing, ook te onzent, toepassen.

Het gaat om selectie van een held. Daarom werd Obama in 2008 verkozen en zal Trump dit jaar verkozen worden. Ze spreken tot de verbeelding van de kiezer.
Obama en Trump beloven ook, ieder op hun eigen manier, de kiezer VERANDERING. Obama had het over zijn change, Trump over Make America great again. Hoe? Obama liet het vaak in het midden, Trump roept elke dag of week wat anders.

Ze willen beiden een kiezer aanspreken die hen vertrouwt, een mandaat, waarna zij kunnen doen wat ze willen.

Norman Mailer

Norman Mailer versus Gore Vidal. Na dit fragment – met een aantal prachtige beledigingen, sommigen uit het hoofd geleerd? – volgen nog een ontstellend aantal beledigingen; helaas niet op youtube te vinden. Voorafgaand aan dit tv-programma had Vidal Mailer met moordenaar Charles Manson vergeleken en had Mailer in de kleedkamers al een kopstoot uitgedeeld.

Ik ben hier momenteel bij een congres over Amerika’s beruchtste en beste schrijver annex Beest. Inderdaad, ik heb het over Norman Mailer (1923- 2007).

Mailers zus, Barbara Wasserman, een dame van in de 80 vermoed ik, redacteur van beroep, heeft me al drie keer gecomplimenteerd met mijn ‘goede’ beheersing van het Engels.

Ze is een zeer charmante vrouw, Mrs Wasserman. Maar ik merk juist hoeveel ik mis in het Engels: de cultuur, de taal, de nuances. Het geeft niet, zoiets is zeer leerzaam.
Het is een lesje nederigheid: geconfronteerd worden met je eigen onvermogen, zoals hier beschreven… 

EN VERMOGEN ook natuurlijk  Je leert ook heel essentieel praten en denken bij het volgen van een lecture.

De USA

Ik ben voor het eerst van mijn leven in de Verenigde Staten van Amerika.

Toch ff wat cliches uitbraken:
– Ik heb bewondering voor Amerikanen die dun zijn of op gewicht blijven. Hoe doen ze dat??  Alles is hier gericht op meer vreten en drinken en minder bewegen… big size, zoete dingen, weinig fruit. Die mensen moeten een extreme zelfbeheersing kennen.
(ik ben hier in een provinciestadje ten zuiden van NY, dus niet op kosmopolitisch Manhattan temidden van de saladbars!)
– Gisteren ben ik te voet door deze stad – Long Branch -gegaan. Long Branch was op zijn zachtst gezegd niet ingericht op voetgangers. Sterker, ik kwam ze amper tegen, zelfs in winkelstraten niet. Alles doet men hier met de auto. Ik wandelde op een moeilijk stuk weg langs een ouwe man op een veranda en die keek me aan alsof hij in geen eeuwen een wandelaar voorbij had zien komen. Nu ja, dat was waarschijnlijk ook zo.

Goed, je weet al die dingen, je leest en hoort het, maar ’t is toch anders als je het zelf ervaart. Dat is indringender.

Bijzonder land.
Ik vind het hier leuk. Toch merk ik hier ook hoe Nederlands ik ben. Ik geniet van het theater hier dat de mensen maken, maar ben zelf toch een stuk Hollandser: wat meer ‘gewoon’ doen…enz. Leuk – misschien is dat wel het woord dat het best pas bij de VS.

 

Zelfkennis

dammen-1.jpg

 

Enkele dagen geleden was de twintigste sterfdag voormalig wereldkampioen dammen/Bekende Nederlander/legende Jannes van der Wal.

Velen kennen hem als de man die in de trein op weg naar het NK in slaap viel en zo de laatste ronde niet speelde, als de man die in vele tv-programma’s zat en vooral als degene die amper of geen antwoorden gaf aan Mies Bouwman. Bouwman weigert nog altijd heruitzending van het fragment op tv, gelukkig staat dus een deel ervan op youtube.

Van der Wal was voor velen de nationale dorpsgek. Zijn voornaam was voldoende, een achternaam was niet meer nodig. Als zijn naam viel (en nog : valt) beginnen velen te lachen. Hij was echter niet dom, en ook niet sociaal achterlijk. Hij wist dat hij als briljante dammer weinig kon verdienen, maar als bekende Nederlander/zogenaamde gek meer kon binnenharken. De dammer:

“Over Jannes van der Wal mag iedereen grappen maken. Dat is gewoon mijn functie in de maatschappij.”

En als hij voor gek werd aangezien, vond hij dat een compliment:
“Het betekent namelijk dat men mij niet begrijpt. En een wereldkampioen denksporten moet dingen die een ander niet begrijpt.”

Nu ik dit opschrijf, moet ik alweer lachen, maar heb ook diep respect.

 

 

Weer een nieuwe splinter erbij? Forum voor Democratie doet mee aan verkiezingen

loesje.jpg

 

 

Na rijp beraad, volgens oprichter Thierry Baudet, doet het Forum voor Democratie mee aan de komende Kamerverkiezingen. Het Forum voor Democratie is een eurokritische denktank. Samen met de website GeenStijl en Burgercomité EU voerde het Forum actie voor het referendum over het Europese associatieverdrag met Oekraïne, en vooral ook tegen dat verdrag. Ook hield het Forum het afgelopen jaar vele lezingen.

Het Forum wil onder andere de uitbreiding van de Europese Unie stoppen, de overheid radicaal saneren en een versoepeling van het ontslagrecht voor het MKB. Ook wil ze ten aanzien van immigratie een greencardsysteem instellen. Een aantal standpunten komt me bekend voor van de politieke partij Leefbaar Nederland (1999-2007).

Op de site stelt het Forum:

“We hebben geen vertrouwen meer in de bestaande partijen en de inwisselbare types die daarin naar boven komen. Veranderingen kunnen niet van buitenaf worden afgedwongen: zelfs de NEE-stem van 6 april wordt nu al een half jaar, in flagrante strijd met de referendumwet, genegeerd.

We moeten naar Den Haag om het systeem van binnenuit open te breken!”

En dat klinkt weer als D66 in 1966…
Ook lezen we:
“Forum voor Democratie wordt een democratische ledenpartij. We komen met een verrassende lijst. We introduceren e-democracy en worden een online beweging. En binnenkort lanceren we het Democratie Dashboard waar u zélf het heft in handen kunt nemen om veranderingen mede te bewerkstelligen.”
Met de komst van deze partij lijkt een einde te komen aan de flirt van Baudet met de PVV.
Enkele jaren terug noemde hij de PVV een avantgarde-partij, en nog dit jaar verklaarde hij  het zeer met Wilders eens te zijn:
In zijn hart blijft hij links, maar Baudet is de laatste jaren uitgekomen bij de Partij voor de Vrijheid van Geert Wilders. “Zijn populariteit stelt mij gerust. Ik ben het in bijna alles met hem eens.”
 Ook komt Baudet terug op eerder gemaakte opmerkingen waarin hij stelt dat politiek niets voor hem is. “De speelruimte is te klein, het gaat dikwijls over pietluttigheden, en bovendien is zijn opvatting over ‘het politieke’ omvattender dan ‘de politiek’. Hij denkt ook dat hij met het Forum meer invloed kan uitoefenen dan politici kunnen.”
Forum voor Democratie als partij. Ik begrijp het wel en niet. Meest waarschijnlijk zijn nul zetels. Of eentje – en wat kun je dan?? Aandacht vragen?

 

 

Boze witte man

Sunny Bergman gaat een documentaire maken over  de boze witte man.

sneeuwman

Wat ik mij afvraag:

  • mag boosheid niet / is boosheid fout?
  • Vrijwel al Bergmans documentaires gaan uit van een hevige verontwaardiging/boosheid. Die over Zwarte Piet, het schoonheidsideaal, seksualiteit en ik vergeet er nog een paar. Is niet zij juist boos? De witte boze vrouw?

Ieder1

bal

 

Morgen is de mars der verbinding. Iedereen mag meedoen, al vraag ik me wat de organisatie doet zodra bijvoorbeeld leden van Pegida of Zwart Front meelopen….

Volgens een der initiatiefnemers, Nasrdin Dchar, gaat het erom de diversiteit en veelkleurigheid van Nederland te vieren. Nu hoor ik daar al heel lang over. Alsof diversiteit en veelkleurigheid van zichzelf intrinsiek goed zijn.

Een ernstig geval in deze is de Vlaamse schrijfster Annelies Verbeke. Zij schreef eens, over haar levensgeluk:

‘Het voorbije weekend volgde het toppunt. O, wat een geslaagd feestje. Zo veel verschillende huidskleuren…’

Boudewijn van Houten rekende (in Onder de Barbaren, 2014) met deze gedachtengang af:

Het is net of hier een puber aan het woord is (…)  Ideologische geëxalteerdheid van het zuiverste water. Het is of je een nazi-journalist hoort die schrijft: ‘Gelukkig waren er geen joden.’

Maar ongetwijfeld zullen we dit na de mars weer horen.