Owen Paul: vrolijk

 

 

Heerlijk, schijnbaar ongecompliceerd lied van Owen Paul… dat refrein ook: WEERGALOOS

Ook weergaloos: Dit optreden van Paul. Hij kreeg niet door dat de song al ingestart was. Prachtige beelden, bijna een act, ik heb het op tv al vaker voorbij zien komen:

 

 

UB 40

De muziek van UB 40 blijft afschuwelijk, maar ik heb gefascineerd naar de documentaire    over de band(s) gekeken. Wat een puinhoop. Een afscheiding, 2 bands die nu optreden onder de naam UB 40, een familie (de Campbells) die in puin ligt. Over en weer moddergooien. En wie heeft er nou eigenlijk gelijk?

Ik krijg de indruk dat eerst managers en nu juristen rijk worden van UB 40.

 

Donald Trump

trumpmoney.jpg

 

Een interessant stuk op de site Joost Niemöller. Gert-Jan Mulder analyseert successen van Trump, hij doet een poging tot een analyse van Trumps beleid. Verfrissend, in plaats van al dat gemoraalridder. Deze punten klinken bijvoorbeeld zinnig:

2. Trump heeft de oerdomme omhelzing van de globalisering gestopt. Onbenullige open grenzen, slechte trade-deals voor Amerika, het onbeperkt toestaan dat de productie jouw land verlaat, terwijl je er weinig of niets voor terug krijgt (vooral in het geval van Mexico en China).

3. Het tekort op de Amerikaanse handelsbalans dat al sinds de zeventiger jaren exponentieel groeide moest worden omgebogen.

4. Deregulering: voor iedere nieuwe wet of reglementering moeten er twee worden geschrapt.”

Anderen, over die groei… ach, dat is maar afwachten. Je zou ook kunnen betogen dat die groei (vaak pseudo-groei trouwens) nog door het beleid van Obama komt.

Maar het stuk bevalt me. Het is eenzijdig, maar niet dat heethoofdige: “Trump is een lul en ik ben goed”.

 

Want met die zinsnede kunnen we heel veel Trump-artikelen samenvatten.

(ontbrekende) seksscenes in moderne romans

 

1001004002602674.jpg

Joost de Vries, zelf romanauteur, schreef in De Correspondent een stukje over het nagenoeg ontbreken van seks bij jonge (met name Nederlandse) auteurs. Tot nadenken stemmend was deze passage:

Wie zou vandaag nog een passage durven schrijven als deze: ‘Ze schoof haar stoel achteruit, stond op, trok haar mooie gebloemde nachtjapon tot boven haar borsten en ging op bed liggen. En toen zei ze met haar dikke geile lippen: ‘Nou moet je me keihard en heel regelmatig neuken.’ (Zo gezegd, zo gedaan.)’

Dit komt natuurlijk uit Turks fruit van Jan Wolkers. Als een Nederlandse schrijver vandaag een personage net zoveel seks zou laten beleven als Wolkers’ literaire stand-in, zou de literaire kritiek er vermoedelijk van uitgaan dat het boek over seksverslaving gaat.

Zou best eens kunnen…

 

 

Aanslagen; tips

rennende_jongen.gif

“Aanslagen vallen niet te voorkomen”, zo opent de Volkskrant dit stuk.

Een nogal fatalistisch uitgangspunt,  en de feiten wijzen anders uit. Militairen in de Franse trein een paar jaar terug, inlichtingendiensten en de politie-agenten laatst in Spanje die aanslagplegers doodschoten, voorkwamen aanslagen…

Laten we ervan uitgaan dat de Volkskrant met dit stuk wil vertellen wat je als burger WEL kunt doen. Dan stuit ik op iets merkwaardigs. Namelijk het aanraden te vluchten. Geen woord over het hoe! Heeft de auteur wel eens nagedacht over hoe massa’s vluchtende mensen eruit zien? Inderdaad, mensen kunnen/zullen elkaar vertrappen, waarbij vrouwen, kinderen en ouderen vaker op de grond zullen belanden. Een fraai advies hoor!

 

Tegenstrijdige adviezen zijn er ook:

Over de schuilplaats is het Britse terrorismebureau wat dubbelzinnig. ‘Zorg dat je niet ingesloten raakt’, staat er, maar jezelf opsluiten achter een gebarricadeerde deur wordt weer wel aangeraden. Het gevaar van verstoppen bleek tijdens de aanslag op het winkelcentrum in de Keniaanse hoofdstad Nairobi in 2013. Toen doorzochten de aanvallers het hele gebouw op zoek naar verstopte burgers.

 

Oftewel: men weet het dus niet precies. Het is goed dat de krant aanzet tot denken over wat te doen bij een aanslag. Ik hoop dat er nog meer komt. En dan ook over hoe je anderen bijvoorbeeld kan helpen. En over hoe bijvoorbeeld Israel aanslagen voorkomt. En ja, door profileren, vaak ook etnisch. En hoe ook Israelieten zeggen na een aanslagen: doorleven, het leven gaat en moet verder, MAAR ZE LATEN HET DAAR NIET BIJ.

Maar Rutte en de zijnen leven nog in de ontkenningsfase. “We moeten doorleven, anders winnen zij”. Ja hoor, ik leef door, pff.

Verder: tragisch dat dit soort stukken nodig zijn. Dat was lang niet nodig – in Nederland.

 

André van Duin

500x500.jpg

Een interessant interview met de komiek Van Duin vandaag in het Algemeen Dagblad:

Het is toch heerlijk om dit te lezen:

,,Er was weinig en je had geen behoefte aan dingen. Niet elke dag vlees, soms gewoon een ei. Ik had een autoped, later een fiets. Een keer per jaar op vakantie naar Hoek van Holland. Het wekelijkse hoogtepunt was de bladenman die de Donald Duck in de bus deed.”

En dit (over Dik voor mekaar):

Plots gold de volkse held als ‘fenomeen’, dé legitimatie voor de zelfbenoemde kwaliteitspers om Van Duin als cultuurverschijnsel te duiden en diens humor te analyseren. In dat kader vroeg een doorgestudeerde journalist ooit naar de diepere betekenis van zijn humor. Het vraaggesprek was van korte duur.

 

 

Moviestar – Harpo

Moviestar van Harpo heb ik altijd een prachtig lied gevonden. Lekker gemene tekst ook, en toch vrolijk gezongen.

Onlangs zag ik deze clip

Toen ik dit voor het eerst zag, dacht ik eerst: “Droevig, vergane glorie, ik hoop dat-ie er veel geld voor krijgt”.
Later, na een gesprek erover, vond ik: “Die Harpo hangt bewust de gek uit, dat rare pak, die bewegingen, dat gek doen met het publiek. Heerlijk.”
(Dat playbacken, dat doet elke artiest in dit programma!)
In mijn hoofd doe ik wel zo gek als Harpo, maar het komt er niet uit…