Yge Visser (II): een intense rechtszitting, een voorstelling

1001004007494099.jpg

Ik was in Groningen bij de rechtszitting tegen Yge Visser, die werd verdacht van stalking en bedreiging.

Ik noem hier zijn volledige naam, omdat ‘de 56-jarige schaakgrootmeester V. gewoon herleidbaar is. Ik begrijp dat het voor rechtbankverslaggevers anders ligt, ik zou het normaal gesproken ook anders doen, maar ook Yge en zijn vrouw Tamar zoeken zelf de publiciteit.

Visies en verslagen van de ook aanwezige Jaap Amesz en Hiddo Zuiderweg zijn te vinden op het Utrechtschaak-topic over Visser. Een verslag vindt u in het DVNH

en ook RTV-NOORD heeft een artikel. Een medestander van Yge die het OM, de nazi’s, netwerken, GroenLinks, Fortuyn en meer met elkaar in verband brengt, heeft een draadje op Twitter over de zaak.

Extreem

 

Een aantal tweets tijdens de zitting van rechtbankverslaggever Rob Zijlstra geven aan wat een extreme middag het was:

Nog nooit meegemaakt dat een verdachte de rechtszaak volledig naar zijn hand kan zetten. Verdachte leest nu, op zijn manier, de rechters de les, houdt hem voor stel sukkels. Het begint gênant te worden. #z14
Rechters geven verdachte alle ruimte. Man praat (en schreeuwt af en toe) en praat. Vertelt een onnavolgbaar verhaal over Friese en Duitse lettergrepen. Noemt de officier van justitie knettergek. Ben benieuwd wanneer wordt ingegrepen. #z14
Zitting duurt nu kwartiertje. Verdachte stelt de vragen, de rechters geven antwoorden. Verdachte noemt zijn advocaat een schoft. Rechter stelt voor dat advocaat (die is toegewezen) de zaal verlaat. Verdachte is nu de baas in de rechtszaal. #z14
Verdachte zegt dat hij geen onderdeel uitmaak van de bv Nederland. Hij accepteert zijn advocaat niet. Verdachte staat op en begint discussie met rechters. Heeft inmiddels de regie overgenomen. Dit komt niet goed. #z14
Dit klopt.
De extremiteiten begonnen al bij de ingang waar ik mij omzichtig aanmeldde voor de zaak van de “56-jarige die wegens stalking… “. Oh de zaak Visser?” luidde het antwoord. Een aanmeldbalie verder heette hij bij het personeel al ‘Yge’ – zonder achternaam. De bezoekers werden gefouilleerd. Bij mij ging dat dusdanig dat ik bij mijn ballen werd gegrepen (buitenkant broek).
De zitting trok ruim twintig mensen publiek: familie, kennissen en oud-kennissen, Yge-aanhangers uit de wereld der alternatieve theorieën, schakers, Terror Jaap, en twee rechtenstudentes die mij vooraf vertelden dat ze “niet wisten wat ze moesten verwachten” en na me afloop meldden dat het “erg apart was om iemand met wanen mee te maken.”
Er waren vier of vijf politie-agenten in de zaal. Het publiek zat achter glas.
Wat gebeurde er?
Met name het eerste half uur kreeg Yge de kans om te tieren en schelden. Hij weigerde zich te laten verdedigen door zijn advocaat, die hij vele malen uitmaakte voor junk, stuk afval en nog meer dat ik vergeten ben. Ook broer Jan werd voortdurend een ‘stuk afval’ en ‘drugsverslaafde junk’ genoemd.
Yge was razend. Jan Visser, Karin Dekker, een psychiater en een reclasseringsmedewerker die de aanklachten tegen hem hadden ingediend, waren geen slachtoffer maar dader. En: niet hij gewelddadig was, maar dat de Nederlandse staat geweld uitoefende tegen hem. ‘U bent emotioneel’ verweet hij de rechtbank in een vlaag van woede. Hij vindt zichzelf rationeel. De situatie op dat moment was duidelijk omgekeerd.
Yge draait alles om, heel bijzonder.

Hij nam inderdaad een tijdlang de zitting over. Het was onwerkelijk. Het was onbeschrijflijk. Sommige bezoekers op de publieke tribune hielden de adem in, iemand  zei zachtjes “Dit kan toch niet?” Een ander zag ik een kwartier lang met zijn hand voor zijn mond zitten, om het niet uit te proesten.

Yge liet zich erop voorstaan dat hij schaakgrootmeester was. En dat hij journalist was. Zijn briefjes vol dreigementen zag hij als marketing van het bedrijf Mijntisch, waarna een lange verhandeling volgde over taal. Zijn duizenden briefjes aan mensen waren zeker niet als dreigement bedoeld, maar als taalles. Mensen voelden zich bedreigd, maar hij was gelovig mens en zou nooit iemand kwaad doen.  Ze begrepen zijn taallessen niet. Ook verweet hij de rechters dat ze dyslectisch waren. Hij applaudiseerde voor hen als ze hem eindelijk eens begrepen, werd kwaad dat ze niet zijn Tisch-filmpjes hadden bekeken. Als ze hem niet begrepen, zei of schreeuwde hij ‘Lieve hemel’. En ook: ‘Time out!’. Dan vormde hij met zijn handen de hoofdletter T (van Time out en van Tisch). Ook gehoord: ‘Goeie vraag!’

“Waarom lieten de rechters dit gebeuren?” Vroeg iemand zich af. Wel, Yge is een natuurkracht, een orkaan. Na een tijdje kregen de rechters wel meer vat op Yge.

Yge kwam met een uitleg over het woord psyche (ps’yge!). Over het Nederlandse (!) woord ‘Tisch’ (u weet wel: autisTISCH, dyslecTISCH, fantasTISCH, AziaTISCH, islamiTisch enz). Over de rechtszaak die volgens hem een familievete was, tevens een strijd tussen een schaakgrootmeester en twee politici (Jan Visser en Karin Dekker die hem hadden aangeklaagd). Het ging over de dood van Yge’s vader. Yge dwaalde heel veel af, en verdwaalde in zijn eigen taal. Dat bleek zeker toen hij het dan weer had over ‘uw land’  (hij bedoelde Nederland, dat hij niet accepteert), en dan weer zijn verbazing uitsprak over ‘dat dit in mijn land kan’.
Visser viel over het rapport van het Pieter Baan Centrum (door hem consequent Pieter Banaan Centrum genoemd) aan. En ik kan me daar veel bij voorstellen. In dit rapport vond men zijn belangstelling voor mensen als Breivik, Hitler en Manson niet goed, en het Pieter Baan is bang dat hij daden bij woorden gaat voegen. Maar interesse in moordenaars of opdrachtgevers tot moord betekent niet dat iemand ook moorden gaat plegen.
Slachtofferverklaring
Broer Jan en dochter Frederique lazen ieder een persoonlijke slachtofferverklaring voor. Dat waren heel emotionele momenten, vooral waar het ging op de effecten die Yge’s gedrag op de familie had. Het ging over de hinder die zij ondervonden, ook in hun carrière, bijvoorbeeld omdat er op het werk persoonlijke brieven van Yge waren afgeleverd en officieel geregistreerd werden. Veel mensen in de familie waren bang de deur open te doen, want mogelijk zou Yge er staan.
Jan barstte in huilen uit toen hij het over de ‘aparte Yge van vroeger’, die hij waardeerde, en van wie hij ‘iets’wilde terugzien. Frederique kwam met een zeer persoonlijke verklaring over haar karakter en over mooie dingen die ze vroeger met Yge had meegemaakt.
Yge had ook een aantal rustige momenten, na de enorme woede-uitbarsting in het begin klonk het ineens bedeesd: “Ik wil dat wij hier samen, vanmiddag, er gewoon uitkomen’. Ook sprak hij een keer zijn broer aan met ‘Lieve Jan’.
Na zo’n korte episode ontvlamde hij weer.
Tot slot deed de officier van Justitie deed zijn requisitoir. Yge onderbrak hem menigmaal en stelde dat de officier een ‘psychopathisch verhaal’ aflegde. ‘Schande’ zo noemde hij het requisitoir. De rechter verzocht hem enkele malen zijn mond te houden en dreigde hem weg te sturen. Uiteindelijk zweeg Yge, maar ging toen met lichaamstaal zijn mening duidelijk maken. Hij kroop even onder de tafel, gebaarde wild met het vingertje (geen middelvinger!), en deed daarna even of hij sliep, inclusief snurken.
De officier eiste ontslag van rechtsvervolging wegens ontoerekeningsvatbaarheid, daarbij ongemaximeerde TBS + dwangverpleging. Hij deed ook een secundaire eis van 4 jaar TBS, medicatie,  en begeleid wonen daarna, zoiets. Ergens aan het einde van zijn eis, hanteerde hij -geheel onbedoeld, en hij had het zelf niet in de gaten- het woord ‘kritisch’. Er ging een siddering en een licht bevrijdende lach door het publiek en Yge veerde op.
Onbeschrijflijk
Deze zaak was zeer extreem en intens. Rechtbankverslaggever Zijlstra zal een hoop zaken hebben bijgewoond en hij stelt dat hij dit nooit eerder heeft meegemaakt. Ik kan het me voorstellen.
Op een bepaalde manier is Yge gewoon te groot voor deze wereld.
Als je opnames van deze zitting aan studenten psychologie en studenten recht toont zouden ze veel kunnen leren. Eén nadeel: ze zouden waarschijnlijk niet geloven dat het echt was. Het was onwerkelijk. Het was onbeschrijflijk.
Na afloop kwamen ik en twee andere schakers op een terras de familie tegen: Jan, Joost en Frederique. Ik aarzelde even, maar ze gaven me complimenten over mijn eerdere Yge-stuk. Dat is mooi, want ik vroeg me natuurlijk af: “Kan ik dat wel maken, zo’n stuk met toch veel intieme details?”
We gingen zitten. Het werd een gezellig gesprek. Er was droefenis, maar ook opluchting dat er wat ging gebeuren met Yge. Er werden positieve anekdotes opgehaald, en de familie kon zelfs lachen om een bepaalde wonderlijke brief van Yge.
Om met een fameuze uitspraak van Yge te eindigen:
TIME OUT.
Uitspraak donderdag 17 oktober, 13 uur. Rechtbank Noord-Nederland, Guyotplein 1, Groningen.

7 reacties

  1. Het rapport van het PBC voert aan dat Yge’s gedrag het resultaat kan zijn van (kleine) hersenbloedingen. Los van de bewijsvoering (!!), denk ik eerder aan overmatig alcoholgebruik of een aangeboren afwijking. Maar wie ben ik…

  2. Heeft iemand toevallig nieuws over Yge Visser en/of zijn vrouw Tamar? Al jaren weer in de vergetelheid lijkt het wel.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s