Yge Visser. De onbegrepen schaker en zijn waarheid

tisch 

 

“Een 55-jarige schaakgrootmeester uit de stad moest donderdag voor de rechter verschijnen tijdens een pro-forma zitting. Hij wordt verdacht van stalking en bedreiging. De man zou middels een brief hebben gedreigd een andere man ‘af te slachten’ als hij geen 100.000 euro zou overmaken. Ook zou hij mensen via Facebook hebben bedreigd. De rechtszaak verliep uiterst moeizaam, omdat de man de zitting ‘over wilde nemen’. Hij wordt 17 juni opgenomen in de psychiatrische observatiekliniek Pieter Baan Centrum in Almere. De volgende pro formazaak is op 29 augustus. De inhoudelijke behandeling volgt 3 oktober.”

 (RTV Noord, 6 juni jl.)

 Schaakgrootmeesters hebben nogal eens de naam gek te zijn. Niet-schakers én schakers noemen dan Bobby Fischer, Paul Morphy, Alexander Aljechin (anti-semiet) en het soms vreemde gedrag van Gary Kasparov. Maar Jan Timman zei al:

 “Het geval van Bobby Fischer wordt heel vaak aangehaald. Je kunt inderdaad zeggen dat Fischer gek was, maar het was ook een kwestie van eenzaamheid die die gekte in de hand werkte. Toch waren de meeste grote wereldkampioenen helemaal niet gek. Bij Kasparov zou je eventueel kunnen zeggen dat hij een beetje getikt is, maar toch ook niet echt.”

Yge Visser (Den Haag, 1963) is nooit wereldkampioen geworden. Wel had hij een bijzondere schaakcarrière. Op zijn twintigste had hij een rating van nog geen 2000; op zijn 43e werd hij grootmeester – zou dat een record zijn? Zijn mentaliteit werd bewonderd, maar hij was ook berucht. Er zijn veel verhalen over te laat en halfdronken op een schaaktraining arriveren die hij zou moeten geven. Over zijn vele trucjes die hij in tijdnood en tijdens snelschaken hanteerde. Over zijn discipelen die hij die trucjes aanleerde. O, en hij had een meer dan gemiddelde kennis van het Konings-Indisch.

 “Het spijt me verschrikkelijk maar…”

Het is een roemruchte historie: Yge was gespecialiseerd in smerige snelschaaktrucs. Zo had hij naar een snelschaaktoernooi zelfgemaakte foldertjes meegenomen. Daarin werd uitgelegd dat een bepaalde -gore- truc door een spelregelwijziging ineens was toegestaan. Nadat Yge op die manier toesloeg, overhandigde hij zijn verbrijzelde tegenstander zo’n foldertje met de niet welgemeende woorden: “Het spijt me verschrikkelijk maar…”

Visser had in de jaren negentig een clubje jongeren dat om hem heen hing: Eelke Wiersma, Bas van der Lijn, Eric-Jan Wagenmakers. Voor Bas, Eric-Jan en Eelke was Yge een tijdlang een soort god vertellen enkelen uit het noordelijke schaakleven. “Het was een wat ongezonde verhouding. Wagenmakers en Van der Lijn waren de ijverigste leerlingen; zij mochten Yge’s tas dragen. Zij haalden die trucs uit als lopers die van kleur veranderden. De Yge-fans maakten dan altijd uitgebreide, onoprechte excuses wanneer ze zo’n truc als tegen Luberti uithaalden…:

“Het spijt me verschrikkelijk, maar…”

Wagenmakers, inmiddels hoogleraar in de psychologie, schreef een humoristisch artikel over dit vals spel. Het lijkt erop dat hij er zich niet echt voor schaamt (wat mij ook wel amuseert – ik haal ook wel eens wat uit, maar niet zo grof). Wagenmakers lijkt er toch wel afstand van te hebben genomen: “Kinderachtige en gemene trucjes om toch maar vooral niet te verliezen”, zo schrijft hij.

Zijn commentaar nu: “Ik wil hier helemaal niets meer mee te maken hebben, dit is voor mij een afgesloten hoofdstuk. Maar ik ben wel benieuwd wat je schrijft, en ik wil er ook zeker niet kinderachtig over doen.” Inmiddels heeft hij zich gestort op het bestrijden van vals spel en fouten binnen de wetenschap – zie bijvoorbeeld hier.

Het is te makkelijk om een mensenleven als dat van Visser aan die snelschaakanekdotes vast te pinnen. Zeker is dat Yge Visser kan manipuleren. Yge kon en kan altijd mensen voor zich winnen: vooral vrouwen en tieners.

Later, als het contact verbroken is, schamen mensen zich vaak voor hun contact met de leider. Anno 2019 wil menigeen niet met me praten als ik bel of mail over Visser. Mensen zijn bijvoorbeeld bang voor Yge, dat hij voor hun deur staat met een mes – wat hij eerder al deed bij mensen, zo luidt de huidige aanklacht. Of ze willen gewoonweg niet met hem geassocieerd worden. Een schakende ex, die altijd veel met hoger geratete schakers optrok, wil niet in dit artikel genoemd worden. Maar dat kan niemand verlangen van een journalist. Een journalist mag schrijven wat en noemen wie hij wel, behoudens uitzonderingen de wet voorbehouden, zoals smaad en haatzaaien.

Karel van der Weide, collegagrootmeester en voormalig kennis van Visser, wil anno nu wel wat kwijt:

“Ja, dat clubje rond Yge bij Philidor Leeuwarden. Hoewel ik wél veel met Eelke, Bas en Eric-Jan omging, hing ik in mijn herinnering (waarnemingen in Yge-taal! Dus hoe betrouwbaar?) niet echt om Yge heen. Ik nam wel zijn openingsrepertoire over en ging met een zonnebril op spelen. Ach, je bent jong en beïnvloedbaar. Ik had altijd bewondering voor de schaker Yge, maar minder voor de mens. Hij heeft echt veel schaaktalent. Hoe ver zou hij gekomen zijn als hij echt hard gewerkt had?”

 Yge zonder zonnebril

Yge Visser was ik natuurlijk al eens tegengekomen, op toernooien. Hij was die vechter, en die speler met de zonnebril. Zelf stelde hij dat die bril geen intimidatie was, maar dat hij die bril droeg om het licht te dempen – wegens vermoeidheid of een kater.

Ergens in 2009, het zou een cruciaal jaar zijn in Yge’s leven, zag ik hem voor het eerst buiten de schaakwereld. Ik herkende hem amper.

Hij had geen zonnebril op en er was geen schaakstuk in de buurt. De grootmeester liep op de Amsterdamse Prinsengracht met zijn dochter, die toen een jaar of negen was. Ze keek ons even aan. Ik was op stap met Karel van der Weide. Karel was niet spraakzaam – proefde ik enige concurrentiestrijd tussen de grootmeesters? Of kampte Karel met een loyaliteitsconflict? Yge was aan het scheiden en Karel ging met Yge én diens ex-vrouw Dominique om.

Yge wist niet goed wat te zeggen.

“Ha Karel, Renzo.”

“Ha Yge, Frederique.”

Veel verder ging het gesprek niet.

Yge was verlegen, besefte ik later. Het is de enige keer dat ik hem zo heb meegemaakt. Want we kennen kennen hem als de man die nooit om woorden verlegen zit. Een praatjesmaker, een schreeuwer. Een gevoelig mens. Toen hij in 2006 grootmeester werd, vertelde hij in Schaaknieuws aan Erik Bouwmans:

“Niet alle schakers zijn even aangenaam, soms erg in zichzelf, voelen zich snel onrecht aangedaan, paranoïde-achtig. Ik herken dat, ik heb het allemaal in meer of mindere mate ook gehad. En omdat ik dat herkend heb, heb ik daar afstand van genomen.”

Negativiteit had hem in het verleden te veel beheerst, zo zei hij. Eind jaren negentig/begin jaren nul was hij in zee gegaan met een bevriende psycholoog (Paul Duchateau – ook schaker – RV), die hem ‘onder de duim hield’. Die hem coachte en hielp. De ‘rommel om het spel heen’ verdween en hij kon zich beter concentreren. Hij had de negativiteit ‘nu’ losgelaten, zei hij. Wat hem er overigens niet van weerhield om in hetzelfde interview veel kritiek te leveren over het gebrek aan talentontwikkeling bij de KNSB.

In 2008 werd Visser 8e bij het NK schaken; na vijf ronden stond hij zelfs aan de leiding. Hij was enkele jaren talentcoördinator bij de KNSB, en trainde ook noordelijke talenten. Ergens in die periode raakte hij in conflict met de bond.

Ziener

In 2009, als ik het wel heb, begon hij zijn wereldtheorieën te ontvouwen en te verspreiden. Hij blogde vrijwel dagelijks op ygevisser.nl en deed in een jaar tijd ‘27.000 waarnemingen’ waar hij enthousiast over vertelde en ook steeds trots dat aantal van 27.000 noemde. Was hij manisch? Psychotisch?

Het begon met kritiek op de bond, vervolgens moest de hele schaaksport het ontgelden: schakers hadden last van autisme, of in Yge’s taal: au’t’is’me. Daarna was de hele wereld aan de beurt: die was ook autistisch. Of zo. Hij ontwikkelde een geheel eigen taal met woordspelingen en streepjes en apostrophen middenin woorden.

Naar eigen zeggen was Yge in 2009 wakker geworden in een duistere wereld en had hij harde ontdekkingen gedaan. Hij stelt dat dit ontdekkingen in de wereld waren, maar mijns inziens zijn het ontdekkingen die vooral in zijn eigen brein plaatsvonden. Zijn eigen wereld.

Hij meent namelijk dat zijn dochter niet zijn dochter was. Dat zijn ex-schoonzus -de wethouder van Groningen, later Assen- Karin Dekker, een kind heeft van Pim Fortuyn-moordenaar Volkert van de Graaf. Ook aan de dood van zijn vader zit volgens Yge een luchtje en hij deed aangifte van een misdrijf. Ook wist Yge dat er iets met 9/11 was – met gebouw 7. En met de Maya-kalender en 2012. Hij vond dat hij een profeet was. Hij ging de taal analyseren … op zoek naar verborgen boodschappen. Hij noemde zichzelf een tijdje ‘Mr. Feedback’, ofschoon hij zelf voor 0,0 feedback openstond. Yge ging mensen interviewen. De feiten onderzoeken. Op de site met alternatieve theorieën wanttoknow (2013) vertelde hij over die tijd.

In de periode 2009-2011 schaakte hij minder. Op de FIDE-site staat hij op inactief met een rating van 2465, met als laatst officieel gespeelde toernooi ‘Houtje Hoofd Helder’ in 2011. Maar in 2013 en 2014 speelde hij nog enkele toernooien, waaronder de Atlantis Open.

Hij ziet zichzelf als een ziener, als de grote duider, het is zijn taak om ons de ogen te openen voor alle complotten in deze verziekte wereld… Zoals veel mensen die alternatieve theorieën aanhangen gaat het om wantrouwen. Yge en de andere gebouw7-aanhangers weten weinig van natuurkunde. Harde bewijzen leveren ze niet, het uitleggen kunnen ze niet, en een ieder die anders denkt dan zij vinden ze maar raar en vervelend.

Overigens vind ik dat alternatieve theorieën zeker aandacht verdienen, mits onderbouwd – ik betoog dat hier.

Het zijn de feiten, Alwin.

In dit filmpje:

klinkt het steeds weer:

“Het zijn gewoon de feiten, Alwin. Mark [bedoeld wordt Mark van der Werf van de KNSB] heeft een zieke geest. Het zijn de feiten. Ik heb 2,5 jaar met hem samengewerkt en interacties meegemaakt We zijn met het Nederlandse schaken op een dieptepunt beland en Mark is hoofdverantwoordelijke. (…) mensen zijn ziek, fucking ziek. (…) 

Tegen de KNSB: “Jullie zijn losers. Willen jullie luisteren of opzouten? Grootmeesters hebben afscheid genomen van NK. Fucking losers en Stam [ bedoeld  wordt Monique Stam, moeder van Robin van Kampen] je moet opzouten met je eigenbelang. We gaan een nieuwe wereld tegemoet en jullie kunnen meegaan of opzouten. (…) Niemand kan in mijn schoenen staan, omdat ik mijn waarnemingen heb.”

De laatste opmerking lijkt me zeer veelzeggend. 

De onbegrepen man.  12-09-12.

Yge werd eind augustus 2012 op Facebook heel bozig tegen mij. Ik schrok een beetje, maar omdat ik zijn gedrag gevolgd had, kon ik erom lachen.

Eindeloos herhaalde hij op zijn pagina en als reactie bij anderen:

“12-09-12 gaat het gebeuren”. En: “12-09-12”

Ik:”Wat dan?”

Hij: “Ja je weet wel, alles, feiten. 12-09-12.”

 Ik moest weten wat hij in petto had. Dus ik reageerde: “Ja 12-9-12 zijn er Tweede Kamer-verkiezingen. Bedoel je dat soms, Yge?”

 

Zijn reactie: “Je snapt het niet Renzo, er zijn helemaal geen verkiezingen!”

 De verkiezingen gingen door. Dus 13-9-12 postte ik bij dat draadje: “He Yge, ik zag dat er gisteren verkiezingen waren. hoe verklaar je je eerdere opmerkingen over geen verkiezingen?”

 Yge reageerde niet meer.

Mijn analyse, toen en nu: Visser heeft een groot probleem met de feitelijke gebeurtenissen en bewijzen. Mogelijk daardoor is hij ook zo geobsedeerd door het woord ‘feiten’.

 Van Wely en Hawaii

Ook Loek van Wely laat zich in deze zin uit over Yge. Van Wely:

“Yge heeft misschien wel wat in zijn mars, maar hij is niet objectief. Hij kent zijn plek niet. Yge was altijd al een conflictgericht mens. Ik kreeg voor het eerst last met hem na het NK 2004 waar wij beiden aan deelnamen. Hij stond onderaan. Voor de laatste ronde zei ik: “Als je scoort tegen Sokolov, beloon ik je”. En zie, hij speelde remise, terwijl hij in dat NK heel vaak verloren had. Ik werd toen kampioen met een halfje voorsprong op Ivan.

Bij ‘beloning’ dacht ik aan een etentje in een goed restaurant. Hij dacht aan een tripje naar Hawaii. Hij ging eindeloos het verhaal rondstrooien dat ik hem die reis beloofd had. Hij snapt de feiten dus niet.

Maar ik ben niet haatdragend. Als toernooidirecteur in Hoogeveen heb ik hem condities geboden. Ik had hem op de deelnemerslijst gezet, maar ik en anderen kregen in die periode 30 tot 40 mails per dag met die theorieën van hem. En met die kommaatjes of streepjes. Vermoeiend, heel vermoeiend. Toen heb ik hem gewaarschuwd: ‘Als je zo doorgaat, schrap ik je.’ Hij bleef mailen, dus mocht hij niet deelnemen. Ook later kreeg ik nog eens een aanmelding in zijn eigen taal. Die honoreerde ik dus niet. Zijn “gelijk” is hem te heilig; Yge is te overtuigd van zichzelf. Op veel gebieden, en ook als schaker. Maar zo goed is hij niet hoor.”

Yge gleed in die jaren verder af. Hij woonde in Haren, in Groningen op een woonboot van zijn sponsor Kees Eldering, en later ook in Meppel bij een vriendin. Hij werd steeds armer, geld was zogenaamd niet belangrijk meer voor hem, al konden we wel geregeld verzoeken lezen om geld. Hij bedreigde mensen met woorden (Karin Dekker wilde hij ‘verg’h’Assen’, en hij kwam met meer verwijzingen naar WO II). Ook stond hij bij bepaalde mensen (Dekker?)  voor de deur met een mes en stuurde eindeloos brieven naar clubs, schaakcafé Atlantis, Philidor Leeuwarden, Eldering, Wagenmakers, Van der Weide en veel andere schakers.

Er werden contactverboden aan hem opgelegd, die hij creatief uitlegde: dat er een contactverbod is tussen hem en bepaalde mensen, zodat HIJZELF gevrijwaard is van contact met die mensen die hem bedrogen hebben. Hij nam filmpjes op waarin hij dreigde en hij stelde dat we in een matrix leefden. Filmpjes kunt u zien op zijn oude youtube-kanaal, ze zitten vol woordspelingen (Winschoter Deep Purple’, Eminem: M & Ms, Puberen = Pub eren). Op Facebook en in brieven had hij het over geldjoden en Ausch’witz.

Yge woonde ook een tijdje in het Noordlaarderbos (op de grens van Drenthe en Groningen) in een tent. Hij leefde er als een kluizenaar, zijn leven en baard deden mij wat denken aan Jozef van den Berg. Yge’s leven bleef hetzelfde: druk met de dreigementen, woordspelletjes en pamfletten. In die tijd kwam hij in de Albert Heijn van Haren Tamar Borghans tegen. Al snel gingen ze samenwonen. Yge en Tamar zouden gaan trouwen. In 2016 werd Yge een tijdje verplicht opgenomen in een psychiatrische inrichting. Van die opname gaf hij zijn broer Jan Visser de schuld, die dat via zijn contacten bij het Openbaar Ministerie geregeld hebben.

Op 3 januari 2019 werd Yge Visser vastgezet wegens bedreiging en stalking.

Veranderen?

Eén van de bijzondere dingen aan Nederland vind ik altijd dat wij in meer of mindere mate denken dat menselijk gedrag veranderd kan worden. Ook van mensen die gek zijn. Wij geloven in het goede van de mens en geven ook een verkrachter als Michael P. gewoon hun vrijheden. Dat dat af en toe een leven kost (Anne Faber) nemen we op de koop toe. ‘We’ denken namelijk dat iedereen ten diepste weldenkend en verstandig is en kan functioneren in deze maatschappij.

Hoe vaak ik niet schakers heb horen zeggen: “Yge moet gewoon rustig doen, het zichzelf niet zo lastig maken.” En, nadat een school hem als schaakleraar ontslagen had: “Hij had niet bij die schaaklessen op school zijn theorieën over de wereld moeten vertellen. Hij had die zaken moeten scheiden. Dan had hij gewoon les mogen blijven geven op scholen.”

Kenmerkend voor deze houding is de bijdrage van Jaap Amesz  op Utrechtschaak.nl, net na de rechtszaak van 6 juni jl. Hij had Tamar dit advies gegeven:

“Met wat kleine concessies kan Yge zijn ideologie uitdragen zonder dat justitie op zijn nek zit. Stop de concrete bedreigingen in de brieven. Daar valt justitie over. Al vindt justitie je visie knettergek, dat recht heb je zolang je verder geen wetten overtreedt. Verder moet je denken aan de frequentie van brieven. Als je te veel brieven in een te korte tijd naar iemand stuurt, dan ziet justitie dat als stalking. Spreid daarom je gedachtegoed over verschillende mensen, rouleren, zodat de tussenpozen lang genoeg worden. Voila! Opgelost. Tamar wees dit advies af. Yge is namelijk met een groot plan bezig. Dit plan dien ik privé te houden.”

Ik vind dit lief van de man die ook wel bekend staat als Terror Jaap uit de Gouden Kooi (2006-2008). Jaap denkt mee. Maar hij gaat uit van de redelijkheid in mensen… dat is de zwakte van zijn redenering. Yge is niet redelijk en niet tot een echt gesprek bereid. Hij wil gelijk hebben. En meent dat hij in alles gelijk heeft.

Een jaar of twee terug bijvoorbeeld begon Yge’s fascinatie met het woord ‘Tisch’. Het Duitse woord voor tafel, maar volgens Yge een  Nederlands woord, zoals in fantastisch, statistisch, islamitisch, autisTISCH enzovoorts. In een filmpje op zijn nieuwe platform mijntisch vertelt hij hoe deze theorie nieuw was voor een psychiater die hij sprak. Yge zag het weer eens als bewijs hoe dom psychiaters waren en hoe slim hijzelf was.

Yge is zeer vervuld van zijn eigen gelijk. Ik ga zijn geestesziekte niet invullen, maar u kunt wel wat raden.

Yge houdt ons een spiegel voor. Ik leer van Yge, bijvoorbeeld als ik een debat verzeild raak. Iedereen heeft recht op zijn gelijk, maar je kunt ook te rigide zijn, te ver doordraven. De gedachte aan Yge helpt mij om op het rechte pad te blijven – zo belangrijk is het allemaal niet.

Redding

28 aug postte Visser op mijntisch-Facebook:

yge28aug2019

Schaken was een tijdlang zijn redding, zijn houvast. Het ontroert me.

Maar maakt schaken gek? Misschien is dat toch wel te veel macht voor een spelletje. Hoewel…. Een internationaal meester vertelde me eens, over schakers in het algemeen:

“Veel mensen kunnen het schaakspel niet aan. Het spel is te groot. Ze raken bezeten en dan gaat het mis.”

Jan Timman zegt op historien.nl over gekte bij schakers:

“Ik heb daarnaast wel andere gevallen gekend van schakers die merkwaardige trekjes begonnen te vertonen, maar ik heb het vaker gezien dat schakers toch echt evenwichtig waren. (…) Rubinstein had inderdaad psychische moeilijkheden, maar dat werd mede veroorzaakt door zijn financiële problemen. Dat gaat vaak samen. Op een gegeven moment werd het een tragische zaak met Rubinstein. Hij is uiteindelijk in België gestorven, en was er aan het einde van zijn leven heel slecht aan toe. Hij zat in een tehuis en had bijna geen geld meer. Toen is er een boek uitgebracht met de titel Rubinstein gewinnt. Dat boek was voor hem geschreven om hem te helpen. De winst ging helemaal naar hem toe. Het is een heel mooi boek met allerlei winstpartijen van Rubinstein. Je ziet dan dus dat er een sociale beweging is binnen de schaakwereld.” (…) Eenzaamheid leidt er ook toe dat je geen correctie krijgt van je omgeving, waardoor je soms rare denkbeelden krijgt.”

Maar Rubinstein liet zich blijkbaar helpen? 

Het slotwoord is aan Yge Visser. Uit een tweet van rechtbankverslaggever Lidian Boelens aangaande de vorige rechtszitting:

 “Verdachte mocht terugkomen. Na nog meer geraas en getier (niet te volgen) beëindigt de rechter de zaak. Verdachte staat op. Geeft zijn vrouw nog snel een handkus. Richt zich dan tot het publiek, gooit zijn handen in de lucht en roept: ‘daaaag stakkersss!'”

 

WORDT VERVOLGD. Volgende rechtszitting donderdag 3 oktober, 14.30, Groningse rechtbank.

 

Bronnen:

Diverse personen, ontmoetingen, Utrechtschaak, ygevisser.nl (niet meer in de lucht), Yge’s youtube-sites, zijn FB-sites (zijn huidige is deze).

Artikel van Johan Hut op Schakers.info (2006),

Interview met Visser op SCSneek.nl (2006)

Interview met Visser door Erik Bouwmans (Schaaknieuws, eind 2006).

Interview met Jan Timman door Paul Prillevitz op historien.nl. 3 mei 2012

Artikel op wanttoknow.nl (2013), in dit blog gelinkt.

Haren De Krant, edities december 2016. & september 2019.

 

Ik en Yge. Mijn kortstondige contacten met Yge, doorgaans virtueel, verliepen vaak moeizaam, maar ik heb geen hekel aan hem. Ik heb ook geen last van hem, dat scheelt enorm. Ik moet soms om zijn grappen (Tisch) lachen. Hij heeft een zekere charme en ook iets in zich waardoor je bang van hem wordt. Ik heb allang niet meer de illusie dat hij ook meer een beetje openstaat voor de ratio of voor gedachten die niet in zijn wereldbeeld passen.

Wie aanvullingen en correcties heeft: ik hoor ze graag. Dit stuk was veelomvattend en ik wilde het per se af hebben voor de rechtszaak van morgen, dus er zijn veel losse eindjes en vraagtekens. Verder kon ik geen echt contact krijgen met de hoofdpersoon van het stuk, kon ik om diverse redenen niet met iedereen spreken, en is een totaalinterpretatie van de persoonlijkheid-Visser niet gemakkelijk, zo niet onmogelijk. Bovendien: je totaal in Visser verdiepen, dat kan niet gezond zijn, daar ben ik overtuigd.

Waarom noem ik Yge’s volledige naam, moet je een verdachte niet met initialen aanduiden? In dit geval niet. Yge en Tamar laten zich openlijk over de rechtszaak uit.

UPDATE 1: Visser ontkent dat hij Karin Dekker met een mes heeft bedreigd, zie dit filmpje

7 comments

  1. Ken de man totaal niet, nooit van gehoord. Klassiek psychotisch geval, niks anders mis mee. Grandioos en marginaal, past in de dynastie van Nederlandse querulanten waarop we zuinig moeten zijn.
    Een genereus portret van een onverlaat/Bösewicht/lastpost. Een disfunctioneel persoon die de wereld disfunctioneel vindt en niet eens ongelijk heeft… Art brut, écriture brut, outsider art, voor wie zijn eigen taal een luchtbrug naar een onbezoedelde wereld is. Steekt er geen dichter in die man en zijn taal?
    Dank voor je bijzondere medaillon van Yge X.

    • Interessant stuk. Met 1 ding ben ik het absoluut oneens: ” Eén van de bijzondere dingen aan Nederland vind ik altijd dat wij in meer of mindere mate denken dat menselijk gedrag veranderd kan worden. Zelfs van mensen die gek zijn. ” Het is gewoon een feit dat psychotische mensen als ze goede medicatie krijgen kunnen veranderen en niet meer “gek” zijn. Jammer vind ik deze stigmatisering.

  2. Ergens (wel terug te vinden denk ik) heb ik nog een ander artikel over vals spel van Erik-Jan Wagenmakers, die begin jaren ’90 mijn teamgenoot was in Groningen 2. Het heet Twilightzone o.i.d. Mijn mailadres is wel te vinden op de RUG-website, mocht je interesse hebben.

  3. Yge is psychotisch maar het blijft een man met een goed hart. Dat hij mensen die ronduit vals en egoistisch zijn als duivel ziet is de psychotische demonisering. Dat hij zichzelf als redder ziet is ook kenmerk van een psychose. Ik ken hem goed. Hij is te veelvormig en te ruimhartig om goed in de wereld te passen. In de kern is het een romantische Fries die is vastgelopen. Ik hoop echt dat hij zijn medicijnen neemt of dat er betere medicijnen komen. Als hij bij me was stuurde ik de gesprekken altijd aan op controleerbare feiten en ik bleef helder in wat ik van zijn theorie vond. Niet mee eens en voor mij wartaal. Geeft niet. Ik bleef een vriend. En tja, autisten bestaan, en christenen en linksen zijn vaak enorm hypocriet. Groepskenmerken zijn sociologisch waar of onwaar. Yge is verstrikt geraakt in zijn intuitie. Niettemin, herhaaldelijk dreigen is gewoon opsluiten en verplichte medicatie. Het alternatief is slechter.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s