Moeten mannen feminist worden? Jesper Jansen reageert op Asha ten Broeke

Journaliste Asha ten Broeke schreef onlangs een column over patriarchiaat en blanke (jonge)mannen. Ze sloot af met een oproep:

In het patriarchaat mogen mannen misschien domineren, maar zijn mannenlevens goedkoop. Wil je dus echt voor jezelf opkomen, beste jongeman, sluit je dan aan bij de feministen. Streef met ons naar een maatschappij waarin iedereen zichzelf bevrijden kan. Dan slopen we samen het patriarchaat, en maken we voor ons allemaal een betere wereld.

Het is nog maar de vraag of mannen hier zo bij gebaat zijn

En in 2011 schreef ik in De liefdesmarkt: “Onze schijnbaar sekseneutrale samenleving moet weinig hebben van mannelijkheid. Man-zijn is een begrip dat vrijwel uitsluitend negatief wordt beschreven, juist ook in die trendy verhalen over de nieuwe man of de metroman.”

 

13901494_297999730552344_7015787370790534847_n.jpg

Jesper Jansen

Het enfant terrible Jesper Jansen voelde zich aangesproken door Ten Broekes column, in die zin dat hij er harde kritiek op heeft. Hij stelde het volgende epistel op:

 

Lieve Asha,
Hier spreekt een jongeman.
Ten eerste: enorm bedankt voor je uitnodiging me aan te sluiten bij de feministen. Ik voel me zeer gevleid.
Helaas laat ik deze uitnodiging toch aan me voorbij gaan. Ik voel er namelijk niet zo heel veel voor me bij welke beweging dan ook ‘aan te sluiten’. Dat laat ik over aan collectivisten. Ik ben een individu. Bovendien voel ik mij niet ‘onderdrukt’, en raad ik het iedereen af om over zichzelf in die termen te denken. Groeps- en slachtofferdenken leiden zelden tot iets goeds. Nogmaals: Asha (mag ik ‘Asha’ zeggen?), ik voel mij niet onderdrukt.

Uit niets wat ik heb gezegd zou je dat moeten kunnen opmaken. Inderdaad, er stond ‘geef me mijn mannelijkheid terug’ naast mijn foto, maar voor de oplettende lezer: dat was zonder aanhalingstekens. Dat heb ik dus niet gezegd. En dat vind ik ook niet. Wat ik wel vind, is dat er te veel negatieve connotaties aan de concepten ‘man’, ‘mannelijkheid’ en‘masculiniteit’ worden, en ik denk dat feminisme daarin een belangrijke rol speelt.

————

Het patriarchaat
Ik ben je dus zeer erkentelijk voor het doen van mijn werk: het weerleggen van de hypothese van het patriarchaat – immers, als dat patriarchaat zou dienen om mannen te bevoorrechten vanwege hun man-zijn over de rug van vrouwen, dan slaagt het daar maar matig in. In welk zichzelf respecterend patriarchaat trekken mannen nou zo en masse aan het kortste eind wat betreft zelfdoding, (geestelijke) gezondheid, echtscheiding, voogdij en overheidsassistentie?

Het idee dat een positieve mannelijke identiteit dragen als man een slecht ding is, laat mij vooral zien hoe negatief je over mannen als zodanig denkt. Als je mensen zo graag wilt bevrijden, laat ze dan vrij om te doen wat ze willen.

Zou het feit dat wanneer een jongen of man zich kwetsbaar opstelt en zich uitspreekt in de termen die ook ik hanteer, direct op niets dan spot, hoon en haat kan rekenen, en van zelfverklaarde feministen dan nog wel meest misschien een verklaring zijn voor hun afkeer van feminisme? Ik blijf het opmerkelijk vinden dat er door dezelfde filosofische stroming die zegt dat mannen ook bevrijd moeten worden van de verwachtingen die samenhangen met hun ‘klasse’ (man-zijn), met niets anders dan minachting gereageerd zodra iemand dat daadwerkelijk doet. In jouw termen tegelijk slachtoffer en medeschuldige zijn aan een niet-gedefinieerd concept, dat slaat als een braadworst op een gin-tonic.
Gek ook, dat er bij mij wel aan de legitimiteit van mijn slachtofferschap getwijfeld mag worden, maar in het geval van vrouwen niet. Je zou haast denken dat er sprake is van discriminatie? Ik wacht wel geduldig op het triomfantelijke getrompetter van de cavalerie der rechtvaardigheidsvoorvechters.

——–
‘Mannen willen domineren’
Wie willen ‘mannen’ domineren? En wat houdt dat domineren in?
Ik zal een ballonnetje oplaten. Mannen willen zich meten met andere mannen. Om dat te doen moet je een bepaalde competitieve behoefte tot dominantie voelen. Echter, in een maatschappij zoals de onze, zijn het uiteindelijk alleen competente personen die duurzaam in een ‘dominante’ positie zitten — de zogenaamde ‘topposities’ waarover zoveel wordt geklaagd. Er is slechts sprake van dominantie binnen het kader van een competentie-competitie. Dit zorgt ervoor dat de dominantiegerichte impuls gekanaliseerd wordt ten goede van de maatschappij. Het feit dat een hoog IQ en een hoog arbeidsethos de meest betrouwbare voorspellers zijn van economisch succes is een heel goed teken: dat zijn namelijk de mensen die het leven beter maken voor de mensen om hen heen.Bedrijven willen winst maken, dus de meest competente persoon moet op de juiste plaats.
Wat betreft dooddoeners als de loonkloof: zie iedere wiskundige/econoom die zich er ooit over gebogen heeft. Eindeloos weerlegd. Wat betreft het glazenplafond: ja, willen er echt zoveel vrouwen CEO worden, 100 uur per week werken en overlijden aan een maagzweer of angina pectoris op hun vijftigste? Ja? Of klinkt het salaris gewoon leuk?
Het is een godswonder dat er überhaupt mensen zijn die dat willen. Ik beperk me persoonlijk liever tot boze columns.

Deze statistische misverstanden nu even terzijde: mocht ik toch feminist worden, dan heb ik wel wat verzoekjes:
a. Dat wanneer ik mij als man kwetsbaar opstel, ik niet eindeloze hatelijke sneren over me geknecht voelen in mijn mannelijkheid, over me heen krijg; want je moet echt kiezen. Of mannen zijn stoere bonkige, binken en als ze dat niet zijn mag (en moet) je ze minachten, of ze mogen zich, als man, kwetsbaar opstellen en aangeven op welke manier ze zich benadeeld voelen door de wereld.
b. Of feministen misschien behalve ‘free a girl’ ook ‘free a boy’ willen starten, aangezien (seksuele) uitbuiting niet exclusief, niet eens primair een meisjesprobleem is. Afghaanse minderjarige prostituees, seksueel misbruik in gevangenissen van jongens door vrouwelijk gevangenispersoneel, om maar wat highlights te noemen. Uitbuiting is niet minder erg wanneer het slachtoffer een jongetje is.
c. Of feministen eens willen gaan ageren voor een billijke echtscheidings-en voogdijcultuur in plaats van volledig in lijn met de 19e eeuwse tender years-doctrine te handelen.
d. Of de a priori-aanname van mannelijk daderschap en vrouwelijk slachtofferschap in het geval van iedere beschuldiging — ook al kunnen die niet bewezen worden of zijn ze actief weerlegd — kan worden opgeschort en we weer kunnen denken in termen van ‘onschuldig tot het tegendeel is bewezen’.
e. Dat feministen eens gaan ageren voor blijf-van-mijn-lijf- huizen voor mannen, die dan vervolgens ook naar eigen inzicht bestierd kunnen worden en niet werken met een versie van het Duluth-model.
f. Of feministen misschien willen gaan demonstreren tegen de legale besnijdenis van jongens.

 

Ik noem maar wat.

 

image.jpg

Dus, nogmaals enorm bedankt dat je aan me denkt. Emma Watson heeft me een paar jaar geleden ook al eens uitgenodigd met de He For She-beweging –Ook iets waardoor ik me niet echt gezien voelde als man of als mens, maar vooral in termen van wat ik kan doen voor vrouwen (ridderlijkheid; een splinternieuw idee!).
Ondertussen giet ik nog wat water op de filterkoffie.

 

Jesper Jansen

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s