Theo Sontrop overleden. Het uren maken

sontrop

Uitgever en dichter Theo Sontrop overleed enkele dagen terug.

Ik herinner me de man vooral uit romans als De Grachtengordel van Geerten Meijsing, en uit de Memoires van een slecht mens  van Theo Kars, die zijn voormalige uitgever ervan langs geeft – en op deze plek ook al eens.

Een favoriete bezigheid van Sontrop is wel het bekritiseren van andere uitgevers die auteurs trachtten weg te kapen en zichzelf daarvan volledig vrijpleiten.

Ik kwam Sontrop een keer tegen, twintig jaar terug. Een sympathieke man! We spraken. Sontrop verbleekte bij het woord ‘Kars’ en zei: “Kars doet zich voor als een piraat, maar leeft als een boekhouder”. Hmm. Er kan wat in zitten. Hoe dan ook gooide Sontrop in de jaren zeventig Boudewijn van Houten EN Theo Kars uit zijn fonds.

In een In Memoriam lees ik dat hij een literaire fijnproever was, geen veellezer als Martin Ros. Maar elders komt hij over als een neuroot, een Maarten ’t Hart die denkt in leesuren

 

 

 

Eén reactie

  1. Hij dacht niet zozeer in leesuren, hij las echt heel graag. Dat dit een manier is om het ‘echte’ leven te omzeilen, is misschien waar, maar zijn liefde voor wat hij goede boeken vond, was oprecht. Dus daarin school zijn leesliefde. Die ik erg goed begrijp.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s