Treitervloggers en tuig

laf.png

 

Gisteren heb ik voor het eerst een vlog van/over de Zaanse buurtstrijders en het Pauw-item met hen bekeken  Ik had al over hen gelezen, maar op het hoogtepunt van de hype verkies ik er niet in te verzuipen. “Je maakt die mensen ook veel te belangrijk,” zo zou schaker Piet van der Weide zeggen… en dat blijkt. Ze leven op al die aandacht.

Het gedrag van de jongens is op het randje van de wet, soms erover. Het is vooral asociaal gedrag. Bijvoorbeeld op een fiets gaan zitten van iemand die boodschappen doet. Die persoon komt terug en wil dat jongen van de fiets afgaat. En toen liep het uit de hand. In dit Pauw-filmpje vinden die jongens het heel normaal op andermans fiets te gaan zitten. ‘Is maar een kleine jongen’, verklaren ze. Dat is een argument van niets. Typisch treitergedrag. Zij vinden dingen normaal die wij niet normaal vinden.

Dit is niet hetzelfde als Pownews-gedrag wat we in NRC konden lezen.

Ergens aan het einde bij Pauw geven de jongens toe dat hun gedrag niet helemaal klopt. Waarop Ismael, de vlogger, zegt dat hij begrijpt dat mensen zich geintimideerd voelen, maar: “Waarom zouden wij iets doen als jij niets gedaan hebt?”.
Ergo: de schuld ligt bij degene die zich geintimideerd voelt. Ze hebben t
otaal andere normen. Ze hebben het ook steeds over hun “positiviteit”, maar ze leven op negativiteit.

Is dit wat je AUTOMATISCH krijgt als in wijken bepaalde groepen allochtonen oververtegenwoordigd zijn (Poelenburg is voor meer dan 60% allochtoon)? Dat zal best een racistische vraag zijn, maar die deelt dan de politiek met mij – want veel politici willen bepaalde wijken gentrificeren ofwel: ontallochtoniseren. Daarmee worden problemen verschoven naar andere wijken/steden, maar ach, dat is iets voor je opvolgers, wie dan leeft, dan zorgt.

De jonge Zaanse ‘strijders’ keren zich af van de Nederlandse samenleving. Ze noemen zich elkaars broeders, strijders, soldaten. Ze willen niet bij “ons” horen en weten precies waar “onze” zwaktes liggen: onze angst te discrimineren, angst om hard op te treden, dat de wet weinig mogelijkheden biedt om ze echt te straffen. Daar genieten ze van. Ze spelen met de autoriteiten: politie, media, politici. Zulke groepjes Nederlandse jongeren bestaan ook, maar die worden dan doorgaans door hun omgeving (school, ouders, politie) gecorrigeerd. Deze jongens worden door helemaal niemand gehinderd. Ze zouden een pak slaag moeten krijgen van een stel Hells Angels of mariniers. En politie-agenten die niet met hen mee lachen, maar ingrijpen. Ismael zou dat moeten accepteren, immers, in zijn terminologie: “Waarom zouden zij mij slaan als ik niets gedaan heb?”

Dream on, Verwer.

Advertenties

Een gedachte over “Treitervloggers en tuig

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s