De PVV

Het kan heel handig zijn om een boek jaren na verschijning te lezen. De hype is voorbij, je weet al ongeveer waar het over gaat, maar je kunt het rustig lezen. Je oordeel vormen. En zo stuitte ik laatst op Geert Wilders ontmaskerd door Marcial Hernandez.

Wie was dat ook alweer? Ik moest ook even denken. O ja, dat PVV-kamerlid dat in 2012 samen met Wim Kortenoeven uit de PVV-Tweedekamerfractie stapt.

Bij boeken van mensen die uit de school klappen heb ik wel eens gemengde gevoelens. Soms is hun verhaal erg gefrustreerd, soms kun je je afvragen of het moreel wel kan. Aan de andere kant is het wel een prachtige manier om inside informatie te krijgen. Zoals de boeken van spijtoptanten uit het wielrennen. Zonder Tyler Hamilton en David Millar bijvoorbeeld, hadden we niet zoveel geweten over de medische begeleiding van de wielrenners, en vooral: het systeem.

 

geert-wilders-ontmaskerd-van-messias-tot-politieke-klaploper.jpg

En zo werkt het ook bij het boek van Hernandez. Zo lees ik erin dat Wilders een conflictMIJDER (intern dus) is. Een vrij slap leider, die het moeilijk vindt keuzes te maken. Die zijn oren laat hangen naar de onderzoeken van Maurice de Hond en daar de onderwerpen waarop hij zich profileert, van laat afhangen. Die tegelijkertijd met militaire precisie zijn fractie leidt. Als een Noord-Koreaanse leider er de wind onder houdt. Aan verdeel- en heerspolitiek doet. Wilders overlegt zelden met zijn fractie. “Vertrouw je me niet?”is zijn reactie, bij vragen van binnen uit.

Geert Wilders ontmaskerd is natuurlijk ook een heerlijk roddelboek. Je leest er over slappe ruggengraat van een deel van hele fractie. Mensen die altijd lopen te slijmen. Over Fleur Agema, die echt een ramp schijnt te zijn en ook nog eens geen visie heeft. Over knallende ruzies tussen Hero Brinkman en Martin Bosma.

Een prachthoofdstuk is dat over Dion Graus, die zichzelf Ridder Dionysius noemt. Graus kan alles maken, wat andere kamerleden niet wordt toegestaan: minutenlang aan het woord zijn, zonder dat Wilders hem onderbreekt. Graus is aartslui en lomp. Hij zou tijdens vergaderingen ‘gillend, schuimbekkend en als een waanzinnige’ op tafels slaan. Hij roddelt over Wilders. Maar deze neemt zelfs een cadeau – een knuffel – voor hem mee en gaat langs bij Graus’ moeder. “Niemand begrijpt waarom. Het kon bijna niet anders of Graus moest over explosief materiaal beschikken waarmee hij Wilders kon chanteren of onder druk kon zetten”, aldus Hernandez. En zo gaat het boek verder: Van Wilders die de PVV dreigt te verlaten tot ridder Dionysius die dat ook wil en denkt goed te zijn voor 4 zetels.

Toen lag ik in een appelflauwte. Net als bij dit: kort na de kabinetsbreuk stuurt Wilders de hele fractie + medewerkers een mail dat de Efteling jarig is. “Wie gaat ermee?”

Hernandez is geschokt door die mail. Hij had informatie gewild over het nieuwe verkiezingsprogramma en de lijn van de partij. Al tijden reageerde Wilders op geen enkele mail of sms. En dan hoort Hernandez eindelijk wat… is het een nieuwtje over de Efteling. En de leider wil dan in de attractie Droomvlucht, het liefst 6x achter elkaar.”Wie gaat ermee?”

Hernandez vertelt ook over de inconsistenties van de PVV. Over het botsen van dierenrechten en joodse rechten. Of dat Nederland van de PVV de EU moet verlaten, op defensie moet bezuinigen en dus de eigen grenzen niet bewaken. Het verbijstert Hernandez dat geen enkele partij de PVV hierop heeft aangevallen.

Wat nu leren we?

  • De PVV is in bepaalde opzichten een partij als andere partijen. Geen leden, maar wel betrokkenen met een eigen mening, die ook duidelijk hun agenda proberen door te drijven (Graus, Agema);
  • De PVV zit ook vol met slijmerds, mensen die de baas naar de mond praten. Ik vraag me sterk af of dat anders is bij andere partijen …;
  • De PVV komt, zeker na al die verhalen, over als een stelletje clowns, maar ook daarin verschillen ze niet echt van bepaalde andere partijen. GroenLinks heeft genoeg interne problemen, met personeel (Singh Varma), met de stekkerdoos van Sap en het BAM! Van Dibi. Ik denk dat er over elke partij wel een saillant boek te schrijven is;
  • De PVV is een partij die ideeën heeft, maar waar de uitwerking en de praktijk nogal eens mislopen. Ook dat hebben we bij meer partijen gezien. Waarschijnlijk bij de extreme partijen wat vaker?

Hoe dan ook, Hernandez’ boek is interessant voor PVV-fans en – haters.

Geert Wilders ontmaskerd : van messias tot politieke klaploper / Marcial Hernandez. Uitgeverij Aspekt, 2012, EURO 16,95.

In 2016 verschijnt ook een herziene druk van de Wilders-biografie De tovenaarsleerling door Meindert Fennema.

Advertenties

Een gedachte over “De PVV

  1. BJ

    Grappig, ik las net het ook al tien jaar geleden verschenen boek van Gerard van Westerloo: Niet spreken met de bestuurder. In zijn reportages, gemaakt in alle politieke lagen van Nederland, is al zichtbaar – en Van Westerloo slaat daarover ook alarm – hoe de politieke elite vervlochten is met de bestuurderslagen en hoe ver de traditionele partijen zijn verwijderd geraakt van het volk.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s