Theo Kars overleden

Theo Kars, auteur van o.a. De vervalsers/de huichelaars en Losbandig leven is afgelopen dinsdag overleden, zo verneem ik net.

Eerder dit jaar was bij Kars slokdarmkanker ontdekt. De schrijver had  geen zin om zware behandelingen te ondergaan – geheel in lijn met zijn door hem zijn hele leven beleden levensfilosofie: het hedonisme. (Een mijns inziens iets te plat en te consequent hedonisme.)

Theodor Kars hield niet van nodeloos lijden en verkondigde al bij leven dat hij niet als een kasplantje wilde eindigen.

Het laatste deel van zijn memoires zal uitkomen, pas na zijn dood wilde hij bepaalde zaken gepubliceerd hebben, o.a. wegens strafbaarheid van sommige van zijn daden in latere jaren. Kars lichtte in 1964, samen met enkele vrienden, waaronder ook de latere auteur Boudewijn van Houten, de PTT op voor meer dan een ton – die daad was wel ontdekt, Kars en companen zaten in de gevangenis.

HIER staat een interview dat ik ooit met Kars had. Nota bene voor een hondenmagazine. En het was leuk.

Theo Kars (1940 -2015) is auteur van een dertigtal (? ik ben van de kaart, kan het niet checken) boeken. En vertaler van onder meer Gracian en Casanova. Zijn eigen boeken tonen een geheel eigenzinnig wereldbeeld dat menigeen shockeert/shockeerde. Een bijzonder boek en een van mijn favorieten is altijd nog “De koorts van het verstand”. In de meeste romans van Kars is de hoofdpersoon een zelfverzekerd mens. In deze roman is de hoofdpersoon een vrij schattige jongen die verliefd is. Daar gaat iets mis dan – vindt hij zelf.

Andere aanraders: ” de verleider”, en zijn memoires deel 1 en II.

Enkele citaten van Kars:

in het licht van zijn einde is dit een navrant citaat:

‘Er is geen boek dat mij zo sterk heeft beïnvloed als Quo Vadis. Ik trof er het basispakket in aan van mijn levensinstelling: hedonisme, atheïsme, desinteresse in een maatschappelijke carrière, de wens altijd de regie over mijn leven te behouden en het voornemen zelfmoord te plegen als het onleefbaar zou worden.’

Een ander fraai citaat:

‘Verliefdheid is een gevolg van kortzichtigheid en komt voort uit onzekerheid over je eigen waarde. Ik ben als puber eenmaal verliefd geweest, en dat was omdat ik mij minderwaardig voelde. Ik was toen geestelijk nog onvolgroeid, en mijn verliefdheid was een leeftijdsverschijnsel, als jeugdpuistjes.’

En:

‘Zo eindigde onze merkwaardige verhouding, die naar ik hoop voor haar even leerzaam is geweest als voor mij.’

En mijn favoriete:

‘Boekrecensenten zijn beroepsleugenaars. Zij weten heus wel dat een eeuw niet meer dan honderd meesterwerken oplevert, maar als je hun kritieken leest, krijg je de indruk dat ze er om de twee weken één ontdekken.’

Advertenties

12 gedachten over “Theo Kars overleden

  1. Pingback: Nieuws: Theo Kars (1940 - 2015) overleden - Tzum literair weblog

  2. Pingback: Schrijver Theo Kars overleden

  3. Wim Sanders

    Het was een bijzondere man, kan je gerust zeggen. Ben benieuwd of hij zijn belofte gestand heeft kunnen doen om zijn eigen sterven te beschrijven…

  4. Pingback: Theo Kars [1940 — 2015] « net eamelje

  5. A. Th. van der Heijden

    Ik heb afgelopen zomer De Vervalsers – die ik zo’n 25 jaar geleden van de Amstelveense bieb heb gekocht – gedigitaliseerd. Nog met de roetvlekken die het gevolg waren van een protesterende oliekachel nog steeds nadrukkelijk aanwezig, als herinnering aan de barre omstandigheden waarin ik leefde. – de oliekachel was zo’n goeie ouwe Pelgrim­­™, die op een goeie avond ‘poef’ zei terwijl hij het deksel oplichtte, en een langzaam uitdijende paddestoelvormige zwarte wolk de kamer inblies, en al mijn bezit voorzag van een dun laagje fragiel teer, van alles wat in de toekomst mij terug zou brengen naar deze geweldige periode uit mijn leven. Opstaan in de vrieskou in de winter, en wegsmelten in een kokende hitte in de zomer op mijn bootje, mijn toenmalige verblijf. Een verblijf recht onder de Bulderbaan, met vliegtuigen die op ongeveer 100 meter hoogte overkwamen, een reden om ook ’s zomers binnen te blijven, ondanks de hitte, als de wind weer eens uit het oosten kwam, wat meestal het geval was.
    Ik heb er uiteraard een paar tikfouten uitgevist – als dat de zekerheid van tikfouten tegenwoordig eigenlijk nog de enige reden zijn om een boek te lezen. Goeie boeken worden er niet meer geschreven. Die tijd is voorbij. De vervalsers was een van de laatste.

  6. Leander Hanssen

    Ik heb een exemplaar van “Praktisch verstand” aan mijn zoon cadeau gedaan, en een ander aan mijn vriend Caryl Strzelecki. Zelf bezit ik twee kopies, allebei van de schrijver zelf gekregen met de woorden: “Van praktisch verstand kun je niet genoeg hebben.” Het is een van de weinige boeken die je leven kunnen verbeteren, en daarom het beste geschenk dat je iemand kunt geven.
    Bedankt, Theo Kars.

  7. Henk Hanssen

    Op een cruciaal moment in mijn leven leerde ik van Theo Kars dat het in het leven om genieten gaat. Ik was achttien, stoomde mezelf klaar om als dagbladjournalist aan de slag te gaan toen Kars’ debuutroman De Vervalsers de wissel omzette. Verbeten primeurjacht? Eindeloos wachten op een futloos citaatje van een voetbalprof of een politicus? Als een Epicurus van de Lage Landen betoogde Kars in zijn boeken dat je beter op de koers van je zintuigen door het leven kon navigeren: pijn vermijden, plezier vooropstellen. Via via leerde ik hem later kennen als een man die strikt leefde naar dit principe. Bescheiden, wars van materiële overdaad, genietend van grote en juist ook kleine dingen – een warme douche op een koude dag, een wandeling met de hond en zelfs, ik herinner me dat hij het vertelde, een klaterende plas in de wc-pot. Jammer dat deze vroege propagandist van anti-aging relatief jong is gestorven. Het vertrouwen dat hij heeft genoten stelt gerust.

  8. R. v.d. Meijden

    Bij veel Oud & Nieuw-vieringen in m’n leven heb ik aan Theo Kars gedacht. Zodra de klok 12 uur sloeg dacht ik vaak, ja er moet komend jaar weer meer genoten en gesekst gaan worden. Dat houdt een mens gezond.

  9. P. Hoogeveen

    Na het lezen van het eerste deel van ‘Memoires van een slecht mens’, stuurde ik Theo Kars een mail waarin ik mijn waardering voor zijn werk uitsprak, maar ook teleurstelling omdat complete stukken uit ‘Losbandig leven’ leken gekopieerd. En dat ik vooral uitkeek naar deel 3 van zijn Memoires.
    Tot mijn verbazing kreeg ik niet alleen een mail terug, maar gaf hij mij gelijk, met het excuus dat hij in Memoires vrijuit kon spreken en zich niet hoefde te verschuilen achter een romanpersonage.
    Tevens hoopte hij dat ik lang genoeg zou leven om deel 3 te kunnen lezen.
    Het ziet ernaar uit dat dit inderdaad gaat gebeuren.

  10. Pingback: De schrijver en de erotiek | Blog van Renzo Verwer

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s