Laatste liefde: Het drama van de ouder wordende man

laatsteliefdecover

Boudewijn van Houten (1939) schrijft alsof de duivel hem op de hielen zit. De afgelopen twee jaar verschenen van hem maar liefst vijf boeken. En hij gaat door. In het zojuist verschenen Laatste liefde beleeft de hoofdpersoon Wim een wanhopige liefde. Wim is een oudere heer in wie wij soms Van Houten herkennen. Deze man, bepaald verwend in zijn leven qua vrouwen, is helemaal weg van Anna.

Maar Anna hangt aan haar vorige minnaar. Laatste liefde is een schrijnend verhaal over een man die jaagt op een vrouw die hem veel ellende biedt, en de vrouw die op haar beurt weer een ander wil, die haar slechts ellende biedt. Het is ook zo pijnlijk omdat velen, ook jongeren, wel eens een wanhopige liefde hadden. Als je die had/hebt, dan weet je hoe je dan kunt gaan redeneren: ‘Ik heb toch zoveel te bieden, waarom wil hij/zij mij niet’. Een redenering waar men niet verder mee komt, en die mensen dan afwisselen met een ander gevoel ‘zie je wel, ik ben ook mislukt’.

Met Wim loopt het niet heel goed af.

Ik zag een grote overeenkomst met de 36 jaar geleden verschenen roman Een hartstocht van Van Houten: de jacht op een vrouw die al die aandacht niet verdient, want zo bijzonder is ze niet…nu ja, en toch ook weer wel. Maar de hoofdpersonen zijn wel erg geobsedeerd – wat ik ook lief en mooi vind. Wim heeft natuurlijk groot gelijk zo te gaan voor die vrouw. Natuurlijk, het is pijnlijk wat hij zichzelf aandoet. Maar wat moet hij anders?

Laatste liefde / Boudewijn van Houten. Uitgeverij Flanor.

80 p. EURO 17,50

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s