De wielerjournalistiek: over and over again?

Ik constateer:
– dat de wielercommentatoren praten en analyserent in termen van ‘schoon peloton’. Ik lees het in de Telegraaf, de Volkskrant, AD, en overal- en hoor het op tv,
– dat er in 1999 (na de Tour du dopage van 1998) ook gezegd werd dat het peloton nu schoon was. Dat bleek later toch even anders te liggen.

– dat wielercommentatoren steeds hameren op nivellering. Ze vinden dat veel renners aan een finale beginnen, en dat er geen renner meer oppermachtig is. Hmm, net als vroeger zou ik zeggen. Soms wint een renner met overmacht, soms is er een groepje vooruit.  Maar zij zien het als bewijs voor minder dopegebruik. Terwijl alternatieve verklaringen zijn: een groter deel van het peloton heeft toegang tot de dope, of simpelweg: er is momenteel in klassiekers even geen renner die er echt boven uitsteekt.
– dat als er dan een renner klassen beter is dan de rest zoals Contador in Tirreno en Baskenland dat-ie dan als vanouds bejubeld wordt. Waar is dan die nivellering gebleven? En waarom jubelen zonder kritiek??

-dat er geregeld dopingovertredingen zijn, die worden afgedaan met de kreet ‘die hebben het nog niet in de gaten.
– dat een aloude mening (Tyler Hamilton, en vele anderen) is ‘dopingcontrole is een intelligentietest. Alleen stommelingen worden gepakt’. Waarom zou dat nu niet meer gelden?
– dat wielrennen een door en door gemedicaliseerde sport is
-dat wielrennen tot 2007 een dopingsport was (net als atletiek haha) en toen ineens niet meer, volgens de deskundigen. En dat met merendeel dezelfde renners EN begeleiders.
– dat ploegen die zichzelf tot schoon uitroepen een uitstekend imago hebben bij journalisten. Een goed imago is belangrijk, bij die club wil je horen.
– dat er middelen zijn die niet opspoorbaar zijn (Aicar bijv., Gendoping, en wie weet wat er meer speelt? Onopspoorbare producten zijn er altijd geweest, en ook nu)
– dat in 1993 Wielerrevue schreef:
‘Het toekomstbeeld is: wielrennen is een volkomen gezonde sport. De wedstrijden zijn zodanig ingekort dat de inspanning niet meer om het nemen van extra middelen vraagt en het een zuiver krachtmeting is van fysieke en psychische vermogens, optimaal bewaakt door gespecialiseerde artsen.
(…)
‘Jullie weten er niets van’, sprak de ingewijde. ‘Er wordt niet minder gebruikt. Er wordt misschien iets anders gebruikt’. Maar het heersende beeld, na affaires met Theunisse, Delgado, PDM bleef, het peloton werd: schoon/schoner. Ook David Walsh liet zich in de jaren 90 zo uit over de sport. Het bleek anders te liggen…

Ik zie veel tegenstrijdigheden. Erg veel. En toch gaat de wielerjournalistiek door, met halve bewijzen zoeken bij hun stelling dat de sport schoon is…

Advertenties

Een gedachte over “De wielerjournalistiek: over and over again?

  1. Gijs Zandbergen

    Als jij dat zo schrijft, zie ik die tegenstrijdigheden ook. Maar ik volg de wielersport te oppervlakkig om er een gegrond oordeel over te kunnen geven. Als ik wat zie, bijvoorbeeld een embedded reportage, dan wil ik dat helemaal niet weten omdat het echt lijkt, maar dat niet hoeft te zijn. Al die sterren in reality-series weten ook donders goed dat ze gefilmd worden, anders zouden ze er niet aan deelnemen. En de renners van de World-Tourteams krijgen voldoende mediatraining om geen gekke dingen te zeggen als er een camera in de buurt is.
    Heb ik je 2,5 jaar geleden laten weten dat Robert Gesink met hartritmestoornissen uit het NK stapte? Hij gold toen nog als podiumkandidaat voor de Tour. Ik wist uit zeer betrouwbare bron iets wat nooit in welke embedded documentaire ook naar buiten zou zijn gekomen. Ik tipte mijn collega’s die de Tour zouden verslaan. Dat was nieuws, zeiden ze tegen mij. Ik heb er niks over gelezen. En toen ik ze na de Tour ernaar vroeg, hadden ze het ‘vergeten’. Waarschijnlijk hadden ze het toen niet gedurfd, wegens de verhouding met de ploeg. Die was niet goed en die wilden ze niet nog verder op het spel zetten. Een paar weken geleden gaf Gesink een persconferentie over zijn hartkwaal.
    Het zou me in elk geval niets verbazen als er weer eens een schandaal naar boven kwam. Wielrenners houden nu eenmaal van medicijnen. De helft van het peloton is astma-patient en gebruikt daar iets voor.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s