De grachtengordel (1992): roman door Geerten Meijsing

666797236.jpg

‘Ischa Meijer. Geen licht, die man. (…) Nu kan ik me alleen nog maar ergeren aan zijn quasi-diepzinnigheden. Zijn gezicht vertrekt helemaal als hij zo’n moeizame wijsheid moet bedenken – een soort constipatie van de geest. Hij krijgt dan iets van een vals mongooltje.’

Eén van mijn favoriete boeken over schrijversschap is De Grachtengordel van Geerten Meijsing. Een roman waarin Meijsing schrijft over zijn worstelingen met zijn schrijven, het literaire wereldje. Hij heeft veel zelfkritiek, maar bijzonder geestig zijn zijn commentaren op collega-auteurs. A.F. Th. van der Heijden (Zeggers in het boek), P.F. Thomèse (Mathèse), Jeroen Brouwers (Joost Bierman). Meijsing imiteert ook geniaal de stijl van Van der Heijden en van Boudewijn van Houten (Storm).

De laatste was minder gelukkig met zijn verschijning in dit boek, waarin hij toch als jeugdheld van Meijsing werd voorgesteld. Van Houten: ‘De grachtengordel van Meijsing, waar ik ook nog in voorkom, vind ik geen onaardig boek. Het stoorde me alleen een beetje dat ik voorgesteld werd als iemand die verteerd werd door jaloezie.’ Maar ik vond Van Houten juist tamelijk goed getroffen; hoe hij vanuit België het Nederlandse literaire leven intensief, en zeker met enige afgunst, bleef volgen.

Het boek kostte Meijsing twee vriendschappen met schrijvers.

Nog een citaat. Over Annie Schmidt:

‘Zij werd dus als de koningin der dichters beschouwd, de maakster van het vers

O, wat dom, wat dom, wat dom

Kijk toch uit, de pot valt om.

 

Ook leuk: de sneer naar schrijfster Mischa de Vreede die in een interview eens verzuchtte ‘dat ze zo graag eens incognito naar New York wilde.’

Of het personage Storm (Van Houten) aan het woord, naar aanleiding van het gedrag van Jessica Durlachter:

‘Intellectuele meisjes zijn vaak duurder dan hoeren.  Die laatsten moet je per beurt betalen; de eersten geven je soms enkele maanden krediet, waarin ze de prijs flink weten op te drijven. Zo kom je altijd duurder uit. En ’t is nog maar de vraag of je betere  waar voor je geld krijgt.’

En zo gaat het door. Meijsing verwijt Brouwers het spelen van machtsspelletjes (pappen en nathouden), de mensen op zijn uitgeverij ongeïnteresseerdheid in boeken en zichzelf dat hij zich te veel laat meeslepen door het literaire wereldje. Ook proef je zijn liefde voor literatuur en zijn haat-liefde-verhouding met schrijven.

Geerten Meijsing / De grachtengordel : roman. Arbeiderspers, 1996. Alleen nog antiquarisch verkrijgbaar.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s