Dom Pérignon in een rugzak

 door Renzo Verwer

 Een boek dat begint met een beschrijving hoe de auteur uit de baarmoeder (‘de plek waar ik zo van ben gaan houden’) kwam… ik kan het eigenlijk niet serieus nemen. In de ik-vorm nog wel – hoe flauw! Als het onderwerp – wijn – me niet zo had geboeid, had ik het boek ogenblikkelijk weer dichtgeklapt.

Ja, dat zegt veel over mij, ik weet het.

Een pagina verderop schrijft de auteur, Huib Edixhoven, over een moment, een paar uur na zijn geboorte. Het wordt er niet beter op:

‘Mijn grootmoeder draait zich nu weer richting mij met een speels ondeugend lachje om haar lippen. Zij dipt haar vinger diep in het glas champagne en steekt deze vervolgens nog dieper in mijn mond. Ik hoor de man in de witte jas nog roepen: “An! Wat doe je nu?!” Te laat, deze smaak, dit is absoluut hemels! Een freak is geboren.’

Dom Pxc3xa9rignon in een Rugzak

Maar na al die flauwiteiten volgen 256 interessante pagina’s. Over wijn en wijnvarianten als champagne. Edixhoven is wijnkenner en eigenaar van wijnhandel Vindict.

Hij schrijft enthousiast. Aan alles in Dom Pérignon in een rugzak merk je dat deze man geniet van wijn. Van het leven. Gaandeweg het boek werd ik een beetje jaloers op deze man: hij reist, doet leuk werk en heeft een vriendin die hij al kent sinds zijn studententijd.

En hij drinkt lekkere wijnen en schrijft erover. In zijn boek omschrijft wijnen van Nigeria en India tot de Nederlandse wijn. Hij vertelt met smaak over de smaak van wijn, over de geschiedenis, maar relativeert ook. Over een 20 jaar oude Barolo: ‘Van zo’n wijn moet je gewoon genieten en niet je tijd verdoen met het beschrijven van de verschillende smaken’.

Zo lees ik het graag.

Edixhoven vertelt ook hoe hij met hoge verwachtingen een fles Vosne-Romanée uit de Bourgogne ontkurkt: ‘Magisch zacht glijdt de kurk de hals uit. Met een waterende mond en grote ogen volg ik hoe de robijnrode wijn het glas in kolkt. Dan… eindelijk steek ik halsreikend mijn neus in het glas en snuif de aroma’s diep op. De wijn is echter het summum van ellende. Ik ruik verzuurde kersen, koeienvlaai, muizenurine en schimmelige champignons (…)’.

Daarnaast, of misschien wel vooral, is Dom Pxc3xa9rignon in een rugzak een reisverhaal. Edixhoven lift, maakt lange treinreizen, scheurt met zijn motor door de wereld, rijdt met de auto door Frankrijk om meubels en wijn te kopen en zit opeengepropt in bussen.

Die met drank overgoten reizen maken de toch al boeiende uitleg over wijnstreken, verschillende druiven en bereidingswijzen, het belang van geur, tannines, goed verteerbaar.

Dom Pérignon in een rugzak is een persoonlijk verhaal. En tegelijkertijd overstijgt het boek het persoonlijke. Zo moet geschreven worden.

Opvallend: katers zijn nauwelijks aanwezig in dit boek. Is Edixhoven zo verstandig met drank?
Ik begin het te denken. Dan, tijdens het schrijven van deze recensie, lees ik op Edixhovens twitterpagina (18 januari 2011): ‘Klein spijkertje in mijn hoofd na proefsessie van aussie wijn. Sessie eindigde ook met Long Island ice tea met wijnmaker. Thnx @44degrees’.

Dom Perignon in een rugzak : een wijngek op zoek naar smaak geur en avontuur / Huib Edixhoven. Paperback . 269 pagina’s | Carrera | november 201. 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s