multiculti en de arrogantie van Nederland, volgens Joris Luyendijk

Een oud stuk, maar o zo actueel en onthutsend op: de site van Joris Luyendijk

Over de houding van Nederland tav andere culturen in de jaren 80 en 90 schrijft Luyendijk:

“Dat er fundamenteel en onverenigbaar andere levenshoudingen bestaan dan de mainstream Nederlandse, dat veel allochtonen met zo’n andere levenshouding het land binnenkomen, en dat dit verschrikkelijk kan gaan botsen, dat kwam destijds gewoon niet in je op. En dat sommige allochtonen, ook nadat ze kennis hadden genomen van Nederland, nog steeds Arabier én moslim zouden willen blijven, was letterlijk ondenkbaar. Wie wil er nou achterlijk blijven?

 

Filmposter Spoorweg

De mensheid werd destijds voorgesteld als één lange spoorlijn met daarop een aantal treinen, te weten de culturen. Ver vooraan kachelde de westerse trein, en in de voorste coupé zaten wij: Nederland Gidsland.(…) Tegelijk werden alle aanwijzingen dat sommige nieuwkomers helemaal geen zin hadden om Nederlander te worden, afgedaan als oprispingen. Spanningen heetten altijd `aanpassingsproblemen’ en deze zouden verdwijnen, zolang we ze maar niet benoemden: Nederland struisvogelland. En dan kwam die eeuwige mantra: daar moeten gewoon een paar generaties overeen. Deze mantra onthult feilloos het immense superioriteitsgevoel bij de pleitbezorgers van de multiculturele samenleving: Nederland is een superieure cultuur, en als allochtonen hier een tijdje rondlopen, krijgen ze dat door en worden ze zoals wij.”

Boeiend is ook wat Luyendijk schrijft over zijn tijd in Egypte:“Stakker, zeiden ze, maar we gaan je helpen. We geven je een inburgeringscursus Islam, en dan zul je worden zoals wij. ,,Europa is nog niet islamitisch”, lees je in Egypte vaak. Naarmate het jaar vorderde, werd de omgang moeizamer. Want mijn Egyptische vrienden wilden echt niet mijn seculier humanisme overnemen, en ik wilde geen moslim worden. Toen een van mijn vrienden hoorde dat ik mijn zus alleen op kamers liet wonen, verbrak hij bijna de vriendschap: hoe kon hij vrienden zijn met iemand die zijn eigen zus zo slecht behandelde? Ja, voorheen had ik niet beter geweten. Maar nu had ik toch de islam ontdekt? Ingrijpen!”

Triest. En jammer dat Luyendijk daar eigenlijk nog waardering voor heeft ook – zie einde van zijn stuk.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s