Berichten uit het Giro-peloton

“Als ik voor mezelf mag spreken, voel ik me nu frisser als een week geleden. Natuurlijk heb ik zere benen maar mijn bioritme is afgesteld op 08:00u opstaan en 6u fietsen op een dag. Als je dat maar lang genoeg achter elkaar doet dan went het vanzelf. Maar nu is er dus die rustdag.”

“De nieuwste rage in het peloton is er eentje die ik, voor de verandering, eens ga overslaan. Het is tegenwoordig enorm in om, ingepakt in een soort wirwar van gekleurde tape, rond te rijden. Alle kleuren van de regenboog! Blauw, groen, zwart, geel, huidskleur, roze… En op elke plek die je maar kunt bedenken. Kuiten, hamstrings, schouders, nek en achillespezen zijn de favorieten. Ik zou de mond ook aanraden voor een hoop collega’s maar dit terzijde. De tape is bedoeld om blessures te verminderen, of te genezen dus het is niet zomaar tape waar je ook een gat in je wasmachineslang mee dicht. Nou heb ik helemaal niets tegen mensen die last hebben ergens van en door die tape een stuk geholpen zijn maar sommige renners rijden er bij alsof ze niet goed in elkaar zijn gezet door hun ouders. Als ze geen tape zouden hebben, zouden ze ter plekke uit elkaar vallen. Hele benen zijn niet zichtbaar meer door tape van gebroken wit met een vleugje caramelkleur. Als Briek Schotte zich nu niet omdraait in z’n graf dan weet ik het niet meer?!

Toen de tape nog niet bestond, had niemand ergens last van, of het was in ieder geval niet zo duidelijk, maar sinds de tape zijn er allerlei welvaartsblessures ontstaan. Last van je nek? Geen probleem, ik tape je voorhoofd even aan het stuur waardoor je in ieder geval geen onverwachte beweging kunt maken…” Vandaag de koers op een been gewonnen”. “Hoezo? Was je zo goed?”. “Nee, ze hadden mijn voet aan mijn kont getaped”.

Over een paar jaar blijkt dat de tape een grote hetze was en helemaal niet hielp. Ben ik blij dat ik niet voor lul heb gereden dan met roze stukken plakband op mn knie… Ik heb trouwens wel steeds meer moeite om ’s ochtends wakker te worden. Misschien dat ik morgen mn oogleden aan mn voorhoofd plak.”

Fascinerende inkijkjes in het peloton van de Nederlandse renner Michiel Elijzen.

Hij schrijft vrijwel elke dag een stukje, dan weer over Evans, dan weer over zijn vorm, dan weer over zonnebrildragers…

Giro d’Italia, tot en met a.s. zondag.

Michiel Elijzen, wielrenner bij Omega-Pharma.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s