*Journalistiek*

Zesendertig jaar ben ik nu. Ik sta een rood lampje te verwisselen. In mijn toekomstdromen heb ik wel eens andere dingen gedaan. Ik zou schrijver zijn van vele meesterwerken.
Ik maakte mijn droom deels waar. Veertien jaar lang was ik freelance journalist. Ik publiceerde in allerlei bladen: onder meer Viva, De Pers, Wraf Magazine, diverse schaakbladen. Ik schreef alleen stukken die ik leuk vond. Ik volgde mijn hart – dat moet tegenwoordig toch?

Maar er bleef iets wringen. Journalistiek en schrijven is niet altijd zo romantisch. Het is: altijd maar meningen hebben. Boeken bijvoorbeeld beoordeelde ik steevast eenzijdig: waarom was er niet meer aandacht aan mijn geliefde aspect besteed en wat werd er slordig geredeneerd!

Zelf werkte ik al jaren aan een boek over de liefde, want werd het niet tijd dat er een ongecensureerde mannelijke visie over dat onderwerp kwam?

Begin dit jaar maakte ik mijn tweejaarlijkse instorting mee. Ik kwam mijn bed amper uit en vond dat ik alles wat ik las en meemaakte moest onthouden, begrijpen en met elkaar in verband moest brengen. Werken lukte niet; ik was doodsbang dat ik slechts wartaal opschreef.
Ik moest iets veranderen. Ik solliciteerde en werd aangenomen als conciërge/toezichthouder bij de raamprostituees.

Mijn identiteit is sindsdien aan het veranderen. Van journalist, een beroep met een bepaald aanzien en een zweem van romantiek, naar eenvoudige handarbeider met een lage status. ‘Die schoonmaker’, hoorde ik laatst toen ik in mijn oranje hesje op straat liep. Soms word ik uitgescholden op straat.

Oud-collega’s in de journalistiek reageren vaak gelaten op mijn noodzakelijke overstap. Een aantal keurt mijn beslissing zelfs af. Ik denk dat ze het eng vinden, iemand die de kudde verlaat. Geluk ligt toch in het schrijven?

Welnee.
Schrijven betekent jezelf opblazen. Bovendien werkt het mediawereldje vergiftigend. Het is vreselijk: de opinies, hypes, het gebrek aan creativiteit, de structuren waar alle media in gevangen zitten. Het ergste zijn de pretenties van elk medium: hoe origineel ze zijn en dat ze waarheid brengen. Terwijl er geen grotere trendvolgers en gelovers in sprookjes zijn dan journalisten.

Veel heb ik nu niet te doen, dus soms lees ik een boek en probeer mild te zijn. Schrijven maakte me slechts bij vlagen een beter en gelukkiger mens. Mijn huidige beroep is een les in nederigheid. De aandacht mis ik echter wel – en het genot gepubliceerd te worden. Vandaar deze column.

Advertenties

27 gedachten over “*Journalistiek*

  1. Michel Gastkemper

    Beste Renzo,
    Jeetje, we hebben in het verleden wel eens woorden gehad (geloof ik), maar dat staat in geen verhouding tot wat je nu schrijft. Een enkele keer kom ik nog wel eens langs, en heb je eerder soortgelijke geluiden horen verzuchten, dus totaal verrast ben ik niet. Maar toch vind ik het heel wat wat je nu schrijft. Weet je, ik ben mijn of meer de omgekeerde weg gegaan. Met 21 jaar ben ik in de zorg voor kinderen met een verstandelijke beperking gedoken, omdat het leven dat ik leidde me totaal niet aanstond. Na zoxe2x80x99n acht jaar kwam ik hier weer uit, met de vraag: wat nu? Het werd schrijven en redigeren (xe2x80x98redacteurenxe2x80x99), vooral bij tijdschriften, zo bleek in de loop der jaren. Tegenwoordig ben ik met overgave aan het bloggen. Tja, dat lijkt veel op de omgekeerde weg, vergeleken met die van jou. Dus ik vind je stap in ieder geval helemaal niet gek, volkomen te begrijpen, te billijken, goed te keuren, te stimuleren en te steunen. En blijf vooral schrijven wat je meemaakt, opdoet, opvalt, bezighoudt.
    Sterkte en hartelijke groet,
    Michel Gastkemper, Rotterdam

  2. Peter

    Hoe denk je over je xc3xa0ndere journalistieke bezigheden, Renzo? Dwz naast het schrijven. Komt er een vervolg op het in kleine kring legendarische tv-programma “Thee met Renzo”, destijds uitgezonden op het tv-station van de studentenflat aan de Cleyndertweg, Amsterdam-Noord?

  3. Trude

    Ik hoop ook dat je doorgaat met af en toe je ongezouten mening op dit weblog te zetten.
    Ben benieuwd naar een vervolg op ‘Thee met Renzo’!

  4. Renzo

    Wat een aardige reacties
    Ik schrijf verder, boekje, logje hier en daar, maar geen tijdschriftartikelen: te veel gedoe.

    He michiel, ik kan mij niets herinneren van woorden, alleen van een kritische recensie – door een vriendin van me – ooit op mijn site van een boek over antroposofie. Nu ja.

    Maar maak u geen zorgen. Schrijven zit in mijn bloed… maar niet per se!

  5. Peter

    Renzo: “Schrijven zit me in het bloed (…)”

    Je doet hebt toch in het verleden bloed gedoneerd, Renzo? Zou er nu iemand anders Renzoxc3xafde teksten publiceren, veroorzaakt door jouw bloed? Toch ‘ns opletten, als ik een tijdschrift lees!

  6. Karel van der Weide

    Renzo, kunstbroeder, genie, wat er ook gebeurt, je blijft met afstand de beste schrijver van Nederland. Immers, jij bent de man van:
    -‘Juist, de vrouw wil het ideale leven bereiken door de ideale man te strikken.’
    -‘Sinds er uit liefde wordt getrouwd, wordt er meer dan ooit gescheiden.’
    -‘Ik moet altijd streng doorvragen, want het lijkt alsof die vrouwen zich ervoor schamen.’
    Blijf waarnemen, oordelen en concluderen; een miljoenenpubliek ligt in het verschiet, houdt moed!

  7. Michel Gastkemper

    Beste Renzo,
    Je hebt gelijk. Maar de plaatsing en reacties had ik gelezen als mede ook jouw boodschap. Niet dat dat er nu veel toe doet… Ben in ieder geval blij dat er nog hoop is voor ons als lezers. Tenslotte kun je heel wat op dit gebied. Maar ik snap dat je een nieuwe ingang nodig zou hebben. Je zult zeker heel nieuwe ervaringen opdoen!
    Hartelijke groet,
    Michel

  8. Renzo

    Hi Miche. PLaatsing betekent niet dat ik hetautomatisch er 100 procent mee eens ben, maar wel dat ik een artikel interessant vind. En reacties kun je natuurlijk nooit op mijn conto schrijven..(ik modereer niet), en ik ben niet de reacties op mijn site

    Dus…ja,meer… voelde je je echt zo aangevallen door mij. Niet doen, richt je in discussies op de schrijver…

  9. Horstjan

    Beste Renzo, jouw verhaal komt mij overbekend voor. Ik ben toen ook helemaal teruggegaan naar de basis en deed de meest minzame klusjes zoals toiletten schoonhouden en tuintjes opknappen enz.
    Mijn hele ziel en zaligheid soms in dichtvorm opengesteld aan eenieder die het wilde lezen of horen. Zo kwetsbaar had nooit iemand mij gezien en nu ben ik sterker dan ooit. Keep on going!

  10. Wim Suyderhoud

    Renzo, volgens mij is het niet ongezond af en toe eens van perspectief te veranderen. Hoe kan dat anders dan door een stap te zetten? Het lijkt me overigens niet denkbeeldig dat je in je nieuwe werkomgeving meer stof tot schrijven opdoet dan in de oude. Ik hoop op nieuwe schrijfsels van jouw hand in de toekomst. Go well.

  11. Frxc3xa9nk

    Ja Renzo, mooi geschreven, recht uit het hart, kwetsbaar zonder larmoyant te zijn. Ook ik ervaar het journalistieke bestaan als een wereld vol giftigheid, zeker, alleen vrees ik dat die observatie geldig is voor elk mogelijk ander deel van het ondermaanse. Met andere woorden: vroeg of laat zou je buiten de journalistiek weleens tegen dezelfde dingen aan kunnen lopen als je binnen het vak aantrof. En: ik heb aan den lijve ondervonden dat problemen nooit louter aan de ander liggen, of de omgeving waarin je je beweegt xe2x80x94 ze zeggen ongeveer net zoveel over jezelf (een ondervinding die louterend voor me was). Frxc3xa9nk

  12. renzo

    Frxc3xa9nk, dat klopt helemaal. Vandaar ook de afstand die ik neem tot de journalistiek. en natuurlijk kom ik elders andere dingen ook weer tegen. Maar niet helemaal hetzelfde. Immers, in geen enkel wereldje als inde schrijfwereld of journalistieke wereld zijn de pretenties zo hoog. (En de prestaties vaak zo laag). Nu ja misschien de voetbalwereld…

  13. Jeanette1

    “Het is: altijd maar meningen hebben. Boeken bijvoorbeeld beoordeelde ik steevast eenzijdig: waarom was er niet meer aandacht aan mijn geliefde aspect besteed en wat werd er slordig geredeneerd!”

    Er wordt me ineens iets duidelijk geloof ik….

  14. Jeanette1

    Nee hoor, ik heb wel degelijk een mening. Een uitgesproken mening zelfs. Dat zal ik nooit ontkennen. Maar het wordt wat vreemd als iemand mij vertelt dat ik geen mening zou mogen hebben(Of minimaal een verkeerde mening heb) terwijl ik nu lees dat uitgerekend deze persoon zelf bol staat van de meningen.
    Pot verwijt ketel… dat verhaal..snap je?

  15. Selma Schepel

    Dag Renzo, gefeliciteerd met je nieuwe baan. Je kunt het leven niet genoeg vanuit de meest verschillende perspectieven bekijken. Dus tegen de tijd dat je het lampjes indraaien voldoende in de vingers hebt, solliciteer dan verder naar bijvoorbeeld ijsventer, strandwacht of gigolo. Toen ik zo oud was als jij werkte ik in het magazijn van de Hema waar ik de orders van de diverse winkels klaar zette. Ik kende elke code van elk artikel uit mijn hoofd en had zelfs een vast contract… het enige vaste contract dat ik ooit van mijn leven gehad heb. Ik hield het er ruim drie jaar uit omdat het zulk rustgevend werk was: je wist exact wat goed of fout was, en alles correct en op tijd doen gaf dan een goed gevoel. Ik vond het ook enorm Zen om het stomste werk zo aandachtig mogelijk te doen. Tot er een nieuwe bedrijfsleider kwam die iedereen bij de uitgang steeds op diefstal ging controleren. Toen ik hem vroeg: “en door wie wordt u dan gecontroleerd als u het pand verlaat?” was het hek van de dam. Omdat ik niet zo van boze gezichten houd solliciteerde ik meteen de volgende dag op de inpakafdeling van de Perscombinatie, toen nog aan de Wibautstraat. Er was hoge werkloosheid in die tijd, dus banen op mijn niveau waren tamelijk onbereikbaar (en het lukt mij nooit om de juiste vrindjes te hebben). Maar via interne sollicitatie zat ik een half jaar later toch ineens op de redactie van Het Parool… Intussen heb ik vooral een mooie schrijfcarrixc3xa8re xc3xa0chter me, mede dankzij de auteursrechtenmaffia van datzelfde PCM. Maar wat de tientallen baantjes in de onderbetaalde sector me geleerd hebben is dat elke dag een leuke en interessante dag is als je dat zelf besluit, en vooral als je oog voor detail hebt, en je je weinig aantrekt van oordelen, hypes, modes. Gewoon lekker leven, mensen observeren, de natuur bestuderen, een lampje perfect indraaien en plezier hebben van je eigen gedachten. In jouw baan zou xc3xadk in elk geval mijn ogen uitkijken, en waarschijnlijk heel veel denken, en dan toch weer tot het schrijven stukkies komen,
    groetjes, Selma

  16. Chantal

    Ja Renzo kxc3xa1n, maar je behoud toch echt wel gewoon altijd je journalistieke vrijheden, betrouwbaarheid en waardigheid.

    Je moet het soms wel van goede opdrachtgevers hebben, die kunnen je met liefde hernoemen, benoemen en roemen.

    Journalist, schrijver en docent ben je voor het leven en zorg dat je bijblijft in je vak middels studie.

    Beste groet van Chantal Ruisseau

  17. Peter Smit

    Dag Renzo,

    zelf ben ik meerdere malen gestopt met schrijven. Oorzaken: te weinig verkopen, uitgevers die hun beloften niet nakomen, boeken die te laat uitkomen en te duur zijn, niet gepromoot worden. Ik ben ook elke keer weer opnieuw begonnen. Oorzaken: nieuwe iedeen, mensen die om xc3xa9en verhaaltje’ vragen wat vervolgens in een historische jeugdroman resulteert, opdrachten van uitgevers die hun afspraken wel nakomen en, boven alles, ik vind het leuk om te doen, schrijven. In de perioden dat ik niet schreef had ik een reclamebureautje, organiseerde ik feesten en werkte ik als invaller voor tandartsenpraktijken waar de tandtechnicus met zwangerschapsverlof was. Inmiddels ben ik (binnenkort 58 jaar) te oud om met schrijven te stoppen. Dat laatste is overigens het enige waar je volgens mij op moet letten. Dat je, op het moment dat je te oud bent om nog van werkkring te veranderen, met schrijven bezig bent. Op een manier die ik zelf niet goed begrijp komt dan alles weer in orde.

    Groeten,

    Peter Smit

  18. Renzo

    ha Peter, dank
    Idd echt stoppen heb ik ook niet gedaan. Ik schrijf nu als hobby. HEERLIJK. Leuker en eigenlijk ook BETER dan ooit…

    Dank voor je warme en wijze woorden…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s