Interview met een hoerenloper, 2x

 

In de jaren vijftig schaamde je je nog voor bepaalde dingen. Je vertelde bijvoorbeeld niet dat je vader lid van de NSB was geweest, of dat je als volwassene nog in je bed zeek. Ook hing je niet aan de grote klok dat je net uit de gevangenis kwam

Maar waar je zeker niet over sprak was dat je naar de hoeren ging. Hoerenlopers hadden ongeveer net zoveel aanzien als aanranders en vergelijkbaar spul.

Hoe anders is dit anno 2003 nu hoerenlopers zich ongeveer tot de culturele elite wanen.

Beroepshoerenloper, gewezen apotheker Gerrit Bloemen heeft van schaamtegevoelens ook absoluut geen hinder. Bloemen is er trots op hoerenloper te zijn, hij was de leidsman van de hoerenlopersbond en meerdere keren viel hij te bewonderen op de televisie in zijn hoedanigheid en deskundigheid als hoerenloper.

En waar kan zo iemand anders wonen dan op de Geldersekade in Amsterdam, midden op de Wallen?!

Gedurende de tijd dat wij voor Bloemens deur staan te wachten tot we worden binnengelaten jassen twee heroinehoeren een naald in hun arm, terwijl een uitgemergelde junk een damesfiets zonder zadel te koop aanbiedt.

De deur gaat open. De heer Bloemen blijkt een gedrongen personage met driftige bruine ogen achter zijn brilmontuur Een sinterklaasbaard maakt dat hij me doet denken aan een reeds lang overleden Russische schrijver of revolutionair, maar hij kon evengoed doorgaan voor een leraar klassieke talen. Nee, ineens zie ik het; het is professor Prlwotzski uit de heer Bommel strip. Dit ies alles ganz onwetenschappelijk

-Bent u een viezerik?!

G. Bloemen kijkt me een ogenblik verwoestend aan. ‘Meneer Olie, als dit kenmerkend is voor hetverloop van het gesprek dan wil ik het graag hierbij laten. Dan gaan wij elk ons weegs en doen we alsof deze ontmoeting nimmer heeft plaatsgevonden.Goedendag!!’

Bloemen wil de daad bij het woordvoegen en sluit de deur. Maar aangezien ik net als Kim Holland een tijd Jehova-getuige ben geweest weet ik dit te verijdelen door vliegensvlug mijn voet tussen de deur te plaatsen. Dankzij meesterlijk gelul weet ik de geboren Oldenzaler toch zover te krijgen mee te doen aan dit diepte-interview.

– Nee, maar meneer Bloemen, nu even alle gekheid op een stokje. Toen u uw omgeving vertelde dat u hoerenloper was, werd toch zeker niet de vlag in top gestoken?!

Nou nee, de meesten hadden er geen moeite mee,  maar er waren er ook bij die er geen enkel begrip voor konden opbrengen. Met name vrouwen vonden het heel erg dat ik naar de hoeren ging. Dat was begin jaren zeventig, toen het feminisme erg in zwang was, dus je kunt wel nagaan. Enfin. Bloemen haalt een korte,stevige, harige hand door zijn baard, met die mensen heb ik dus gebroken. Domheid valt niet te bestrijden  Nee, maar in het begin hadik er zelf ook wel moeite mee, met dat hoerenbezoek. Ik dacht echt dat er bij een draadje los zat. Maar dankzij gesprekken met andere hoerenlopers kwam ik er dus snel achter dat dat flauwekul is.

– U hebt ook een soort van consumentenorganisatie voor hoerenlopers?

Nou, zo zou je het kunnen noemen.Kijk, op een zeker moment hebben de Nederlandse prostituees zich georganiseerd, zij hebben toen de hoerenvakbond De Rode Draad opgericht. Een jaar later zijn we toen een gespreksgroep begonnen voor mannen. Ik wilde dus weten wat er bij mannen speelde. Gewoon vanuit een soort interesse van een stel researchers.

– Hoerenlopers, bedoelt u?

Maakt niet uit. In elk geval heeft dat binnen twee jaar geleid tot de werkgroep Man-Vrouw-Prostitutie.

– Wat klinkt dat heerlijk jaren zeventig!

Bloemen, onverstoorbaar: Later omgedoopt in Vrouw-man-prostitutie, omdat vrouwen natuurlijk ook klant kunnen zijn, v an vrouwen of van mannen. Er bestond in elk geval bij een aantal klanten de behoefte om daar eens  over door te praten.

-Wat voor mannen waren daar eigenlijk lid van?

Nou,  dat was een vrij permante groep van een man of acht.Het heeft zo’n acht jaar bestaan en het waren mannen van alle leeftijden. Uiteraard waren dat mannen die nogal goed van de tongriem gesneden waren. Mensen met enige achtergrond, zeg maar.

Vanwege het zomerse weer besluiten we om het interview voort te zetten op een terras.

Ik bestel een biertje, de heer Bloemen vraagt om een kop thee(!) Even later vertelt ie me ook nog dat ie een kat heeft. Dit geeft te denken.

-Meneer Bloemen bent u soms homo of zo?Thee, katten, getverderrie!! Ik bedoel scoort u soms ook wel eens een schandknaapje?!

Nee, ben je gek geworden, natuurlijk niet. Of ik moet een keertje bij een omgebouwde zijn geweest, maar dat telt niet natuurlijk!

-Natuurlijk niet.

Een drietal tamelijk onsmakelijke junks komt te vergeefs schooien aan ons tafeltje.

-Wordt u niet hartstikke dol van die gasten?

Totaal niet, meent Bloemen, dat hoort bij Amsterdam!

-Oh ja. Het is zeker een verrijking ook?!

Nou, meneer Olie, die toeristen zijn veel erger!

-Ja natuurlijk! Bedelen die ook en stelen die ook je auto leeg?! Wat een Groen-Links-gelul!

Oeh! De stemming zakt zomaar in.Bloemen kijkt kwaad voor zich uit.

-Hoe oud was u toen u voor de eerste keer naar de hoeren ging?

Ehm, dat is lang geleden. Ik moet 28-29 jaar zijn geweest. Hier in Amsterdam. Dan praat je overeind jaren zestig. Ik geloof dat je toen 25 gulden kwijt was. Pijpen en neuken.

-Hoeveel jaar gaat u nu al naar de hoeren?

Een dikke dertig jaar.

-Hoeveel geld hebt u bij elkaar naar de hoeren gebracht?

Ik had van dat geld een dikke villa in het Gooi kunnen kopen. Nee zeg, dat valt allemaal erg mee.

– Is uw smaak qua hoeren in de loop der tijd erg veranderd?!

Nou nee, eigenlijk niet. Ik val ook niet echt op uiterlijk. Het geheel moet mij aanstaan, begrijp je wel?!

– Geilt u op negerinnen, eigenlijk? Sommige mannen houden daar niet van, die vinden ze te dierlijk. Ikzelf ben dol op negerinnen. Geweldige reten, goeie benen, erg lekker!!

Meneer Olie, Bloemen kijkt mij vorsend aan, dit soort dingen neem ik absoluut niet voor mijn rekening. Ik zal nooit zeggen dat zwarte vrouwen..

– U bedoelt negerinnen?!

Ja, nee,…dat klinkt zo grof. Met een boerenbonte zakdoek veegt Bloemen zijn bezwete voorhoofdschoon. Negerinnen, ik bedoel zwarte vrouwen zijn heelverschillend. Je hebt ze uit Ethiopie, uit Senegal, uit Kenia, ik bedoel dat zijn toch allemaal.

Negerinnen?!

– Gaat u alleen naar raamhoeren?

Nou, ik versmaad ook de tippelzone niet hoor! Dan rijd ik daar met mijn auto naar toe.

– Auto?! u hebt uw rijbewijs toch niet in Oldenzaal gehaald, hoop ik?!

Volgende vraag graag.

– Dat Oldenzaal van u, volgens mijn informatie is dat zo ongeveer het Parijs van Twente. Er zou daar sprake zijn van een soort van joie de vivre , een flux debouche van heb ik jou daar! Totaal verschillend van wat verder in Twente te doen gebruikelijk is.

Dat kan wel kloppen ja, Oldenzalers zijn ook veel vrijer en moderner dan andere Twentenaren. Wij Oldenzalers eten ook niet strikt om zes uur. In Oldenzaal wordt echt niet gek gekeken als je om zeven uur aanschuift. En dan is het echt geen boerenkool of spruitjes wat op tafel wordt gezet. Wij schuwen echt de buitenlandse keuken niet!

– Bent u ooit getrouwd geweest?

 Ja, vijf jaar. Toen woonde ik in Groningen.

– En ging u toen ook al naar de hoeren?

Nou, eerst niet, maar later wel.

– U bent inmiddels enigszins op leeftijd.Wordt het niet eens tijd voor een andere hobby?

Andere hobby, hoezo?! Vrouwen blijven toch altijd de meest geweldige, fantastische wezens die er bestaan?!

-Pardon meneer Bloemen, ik heb u ooit eens horen zeggen op de vraag of u een vrouwenhater was: Ja, want vrouwen zijn zo saai!

Dit is echt tegen het zere been. Bloemen gaat staan. Het tafeltje met bier en thee kiepert op de keien. Dat kan ik nooit gezegd hebben zoiets; nooit! Wit schuim verschijnt in zijn mondhoeken.

Het tafeltje wordt overeind gezet en een nieuwe bestelling geplaatst.

Hebt u vrouwen hoog zitten dan; ze zijn toch eigenlijk tot niks in staat?!

Nu lijkt het of de heer Bloemen mij aan wil vallen. Dan herpakt hij zich. Hij haalt diep adem en zegt: Ze kunnen in elk geval beter klaarkomen dan wij!

– Dat geef ik u gewonnen meneer Bloemen. Ze kunnen ook beter baren en kinderen de borst geven. Hebt u wel eens een geslachtsziekte opgelopen bij de hoeren?

Nee, nog nooit. Ik heb me heel vaak laten testen op de Groenburgwal overigens, maar nog nooit iets opgelopen.

– OEOEOEOE!! Dat doet zo’n pijn zo’n onderzoek, dan gaan ze met zo’n tandenborstel in je jodokus!

Meneer Olie, alstublieft, doe even normaal. Daar voel je nauwelijks iets van. U bent wel een heel kinderachtig ventje, eigenlijk!

– Bent u wel eens geweigerd door een hoer?!

Tja; dat is me inderdaad wel eens overkomen. Ik begreep daar niets van.

-Bent u halverwege wel eens weggelopen bij een hoer?

Natuurlijk. Als ze zich niet houden aan de afspraken dan is het snel gebeurd, natuurlijk. Dan stap ik op.

– Aan welke hoeren hebt u een hekel?

Ach, dat is me weer veel te populair. Daar ga ik niet eens op in.

– En wat zijn de leuksten?

Vrouwen die in hun peeskamer net zo geil zijn als dat ze leken achter het raam. Het gaat mij ook puur om de sex, anders niet.

– Er zal toch ook wel eens worden gezegd van: waarom pik je geen vrouwen op in het café of zo?!

Dat zeggen mensen die er helemaal niets van hebben begrepen. Ik ben ook helemaal geen versierder. Ik ga recht op mijn doel af. Ik vraag meteen aan een vrouw of ze met me naar bed wil, nou, soms valt zo’n directheid niet zo goed.

– Nee, gek he?!

Daarom ga ik eigenlijk het liefst naar een hoer. Je maakt een afspraak en dat is vervolgens duidelijk.Ik geef geld en zij geeft haar lichaam. Ik ben absoluut geen romanticus.

Maar heeft u wel eens een relatie gekregen met een hoer?

Jazeker, ik heb eens een maand of vier een verhouding gehad met een prostituee. Dat was erg genoeglijk.

– Een vriend van mij die voor het eerst naar de hoeren ging heb ik bijvoorbeeld gezegd nooit naar binnen te gaan bij een vrouw die te gretig en te enthousiast doet. Doorgaans vlieg je daar na drie minuten er met de zelfde gretigheid en enthousiasme er weer uit. Nu wil ik van u voor onze jonge lezertjes die wellicht binnenkort ook eens naar de hoeren willen ook een paar gouden tips.

Bloemen: Nou, wat heel belangrijk is, is dat je altijd goede afspraken van tevoren moet maken. En ook er op hameren dat die afspraken worden nageleefd!

– Meneer Bloemen, ik begrijp dat u ook enige tijd verloofd bent geweest met ex-prostituee,boekenschrijfster, visagiste, zangeres, caféhoudster, cabaretiere mevrouw Metje Blaak?!

Ja, dat klopt. Maar dat heeft niet zo heel lang geduurd. Want na twee maanden wou ik eindelijk haar snee zien. Nou, dat mocht niet. En  toen was de verloving over.

  Ineens springt hij overeind. Meneer Olie, u weet genoeg. Ik ga op huis aan. Ik verwacht er eerlijk gezegd niet veel van. Goedendag

Ik kijk hem na tot ie een smalle steeg inschiet. Het weer betrekt en het gaat harder waaien. De eerster egendruppels duiken op de stenen en in mijn bier.

DONALD OLIE.

(uit Aktueel, 2003)

 

 

De hoerenloper

Door Renzo Verwer

We lopen in de rosse buurt in Amsterdam Het is donderdagmiddag twee uur, er zijn veel toeristen. Ik ben hier met een hoerenloper:  Tom (46 jaar ). Tom, die in Zeeland woont, beantwoordt niet aan de clichés die over hoerenlopers bestaan: hij is niet zielig, hij is netjes gekleed, beschaafd. Hij is al jaren zelfstandig ondernemer, houdt van zijn vrijheid, en pakt eenmaal per week de trein naar Amsterdam. Hij is twaalf jaar getrouwd geweest en heeft een dochter van zestien die bij haar moeder woont.
De vraag brandt me op de lippen: Zou je haar later graag als hoer zien werken? Tom aarzelt. ‘Als ze het vrijwillig doet wel.’
Tom leidt me met groot gemak door straten en stegen, langs de ramen. Sommige zijn nog dicht; de meisjes zijn nog niet op hun plek. Hij groet her en der een bekend meisje en vertelt ondertussen enthousiast: ‘Daar zit de Hongaarse. En daar het meisje dat mij het boek van Karina Schaapman aanraadde.’

Het hoge woord is gevallen. Prostitutie wordt fiks teruggedrongen. Zo wil het kabinet-Balkenende gemeentebesturen de mogelijkheid bieden alle bordelen in hun gemeenten te verbieden. In Amsterdam worden ramen gesloten wegens mogelijk criminele activiteiten en gemeenteraadslid aldaar, en ex-prostituee Karina Schaapman wil meer aandacht voor de slechte positie van prostituees.  Ze wil dat mannen hun lusten gaan bedwingen, zodat prostitutie niet meer nodig is (‘Prostitutie is niet normaal’, uitgeverij  Balans, 2007).

Tom: ‘Met Schaapman wil ik best in debat gaan. Zij vindt alle hoerenlopers fout en onvolwassen, en alle prostituees emotioneel beschadigd. Ik zie dat anders, maar vind wel dat de uitwassen moeten worden bestreden. Met meisjessmokkel of drugsgebruik heb ik geen ervaring, dat zal zeker voorkomen bij tippelzones en in het illegale circuit. Daar houd ik me verre van.
Meisjes die gedwongen worden tot prostitutie? Dat is een misdrijf, en moet aangepakt worden xe2x80x93 juist opdat prostitutie uit de taboesfeer komt.
Dat 8emotioneel beschadigd is me te makkelijk. In dit vak moet een meisje juist emotioneel heel sterk zijn. De meeste meisjes stellen goed hun grenzen, zeker als ze al wat langer bezig zijn.
Ik, en een groot deel van de klanten (zie http://www.Hookers.nl) respecteren dat.
Helaas zijn er ook mannen die dat niet doen. Maar we leven nu eenmaal niet in het paradijs. Ook in winkels, horeca, fabrieken, de verpleging, kantoren wordt er van werknemers geprofiteerd. Prostituees kunnen nog klanten weigeren.’

‘Iedere man komt op straat herhaaldelijk meisjes tegen met wie hij ter plaatse wil coïteren. In gedachten doet hij dat ook. Als hij door een hoerenstraat loopt, kan hij het daadwerkelijk doen’, zo schreef Boudewijn van Houten begin jaren zeventig in ‘Hoerenlopen’.
Tom: ‘Dat is de basis van het hoerenlopen. Ik was er altijd al door gefascineerd, maar tijdens een relatie ga ik niet vreemd. Ongeveer een jaar na mijn echtscheiding ben ik begonnen. Ik kom uit Amsterdam-centrum, dus ik ken de buurten. Ik liep hier rond en stond stil bij een leuk meisje van in de twintig. Ze keek trots. Ik dacht: Zou die mij, ouwe vent wel willen? Ze wil toch liever een jonge hunk?  Gek, die angst die je op straat parten kan spelen, speelt dan ook op.
Ik ging toch naar binnen, we spraken over geld, en kleedden ons uit, allemaal heel vanzelfsprekend. Ik was stiknerveus, kon hem niet omhoog krijgen. Maar ze was lief, zei dat het vaker gebeurde.
Ik ben regelmatig naar haar teruggegaan. Ze is leuk. Ik ben twaalf jaar met een zelfstandige vrouw getrouwd geweest, die vind ik leuk. Die kies ik dan ook bij de meisjes. Té lieve en meegaande vrouwen – vaak Latina’s – vind ik niet opwindend.
Hij passeert een Columbiaanse vrouw en loopt gejaagd verder. Uiteindelijk  gaat hij naar binnen bij een vrouw die hij kent. Het rode gordijntje wordt gesloten. Een half uur later komt Tom naar buiten. xe2x80x9cAls ik te lang rond loop, verdwijnt de geilheid. Uiteindelijk wil je toch klaarkomen.’

‘Wat wil je nu precies bij de meisjes?’
vraag ik als we om de hoek in een cafézitten.
Ik ga voor de Girlfriend Experience, zoals dat een aantal  klanten dat noemt. De eerste keer al moet er een soort klik zijn. Elkaar op een bepaalde manier aantrekkelijk vinden, net als in het café. Voordeel van een hoerenbezoekje is dat we allebei het eerste doel kennen: lekker naakt van elkaars lichaam genieten.
Natuurlijk weet ik: zonder mijn betaling zouden we dit niet doen. Maar gelukkig schamen deze meisjes zich niet voor hun lichaam – zoals in real life altijd weer een belemmering schijnt te moeten zijn. Voor mij staat de betaling een meer vriendschappelijke omgang niet in de weg. Ook zij zijn echte mensen, met echte emoties, die het fijn vinden als je vraagt hoe het met ze gaat, als je aan hun verjaardag denkt. Maar ik pas er voor verliefd te worden. Ik weet dat het niet werkt. …Inderdaad ja, je mag niet zoenen. Geeft niet, is eigenlijk veel spannender dan er gelijk maar op los lebberen…

En masturbatie?
Geen echt alternatief. Vroeger wel, tijdens mijn huwelijk heb ik het helaas regelmatig langere perioden moeten doen. Nu vind ik er niet veel aan.

Tot zover de motivatie  van de hoerenloper. En waarom doen de prostituees dit werk, denk je?
‘Geld is natuurlijk de meest voorkomende reden. Meisjes horen bijvoorbeeld van een vriendin dat het snel geld verdienen is. Ik ken twee meisjes die zijn begonnen na een scheiding waarna ze niets meer hadden. Een ander doet er een opleiding bij. Een sessie kost 50 euro voor een kwartier, 100 voor 30 minuten, 200 voor een uur, zegt hij. ‘Fikse bedragen, maar ach, elke hobby kost geld. En de meiden doen zwaar werk, ik vind het terecht. Ze hebben ook hun raamhuur.’

Je gaat een keer per week, ben je bang voor verslaving?
‘Aan iemand met een relatie die een paar keer per week neukt vraag je dat toch ook niet? Seks hoort volgens mij – en volgens Maslow toch ook, dacht ik-  tot de eerste levensbehoeften, net als eten en drinken. Ik heb wel eens gehoord dat een jongen z’n hele salaris erdoorheen joeg. Ja, dar zal ik voor waken.’

Tom steekt nog een sigaartje op. Oud-Kampen Delicatesse is zijn favoriet. ‘De Tuitknakken zijn me te bitter.’ Hij bestelt nog een biertje. ‘Dit is een ritueel voor me, dagje Amsterdam, naar de Wallen, hier nagenieten. Soms bezoek ik ook nog een vriend. Ja, zij weten dat ik naar de hoeren ga.’

‘Wat heel leuk is: ik vind het nu makkelijker om een vrouw op straat aan te spreken. Ik hoef namelijk niet zo nodig. Ik denk vrouwen beter te begrijpen. Maar ik hoef even geen relatie. Ik heb na mijn scheiding een tijdje aan Internetdating gedaan, maar het werd me allemaal te serieus. De kick om voor het eerst bij een nieuw meisje naar binnen gaan, wil ik blijven ervaren.’

Dit stuk verscheen eerder in ‘ De Pers’, mei 2007.

Advertenties

Een gedachte over “Interview met een hoerenloper, 2x

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s