Een geloofsverhaal

Mijn stukje Godsvertrouwen en mijn vragen

Door Ben Elgersma 

 

Dank U wel, dat U hier bent en naar mij wilt luisteren.

 

Om eerlijk te zijn vind ik het spannend dat ik hier sta en hoop, dat dit geen eenrichtingsverkeer gaat worden, maar een samen-delen, waar wij allemaal wat aan hebben.

 

Een theoloog ben ik niet, ik ben niet orthodox en erg Bijbelvast ben ik ook al niet.

Wel vond ik het leuk, om in voorbereiding op deze dienst weer eens met mijn neus in de Bijbel te duiken. Bovendien hoop ik, dat door de wisselwerking met U, ik weer stof tot nadenken krijg, want korte uit het hart gegrepen vragen zijn van harte welkom.

 

Ik heb mijn verhaal in drie gedeeltes verdeeld: God, Christus en de Bijbel.

 

Door Willemijn ben ik onder strikte curatele gesteld wat tijd betreft, dus het wordt geen oeverloos verhaal.

Ik ben blij met haar expertise, want zij heeft mij de suggestie gedaan, om het op papier te zetten en om te timen, hoe lang het gaat duren.

Het is niet gemakkelijk voor mij, om zo gestructureerd te werk te gaan,maar het heeft wel de toegevoegde waarde, dat ik mijn gedachten en overdenkingen t.a.v. mijn godsvertrouwen eens op papier zet.

Dit is, hoe ik het persoonlijk beleef. Als U mij betrapt op een: ‘Zo is het’, mag U mij corrigeren, want dan bedoel ik: ‘Zo is het voor mij’

 

 

  GOD

 

In de eerste plaats is God een groot vraagteken voor mij.

Toch heb ik er bepaalde beelden en gevoelens bij, wanneer ik het woord Godhoor of aan God denk.

 

Toen ik nog als zondagsschoolmeester meedraaide, werd mij een keer eenvraag gesteld door een vijfjarig jongetje.

Toen hij vroeg: ‘Wie is God?’ was ik in de eerste plaats verbaasd over zo’n grote vraag uit zo’n klein kereltje, en ik stond dan ook even met mijn mond vol tanden. Toch wou ik op die oprechte vraag, een zo goed mogelijk antwoord geven en dan grijp ik al gauw terug op het beetje Bijbelkennis, wat ik heb. Dus heb ik verteld, dat in de Bijbel twee maal een God is, staat. In 1 Joh. 4:16 staat: God is liefde, en in Joh 4:24 staat: God is geest. Dus als dat samengevoegd wordt, is de conclusie: God is de geest van liefde.

Daarna heb ik, met de zondagsschoolkinderen er nog even over gepraat, hoe wij ons dat voor konden stellen. In ieder geval ging dat manneke voldaan naar huis, want hij had een antwoord op zijn vraag.  Was het voor ons allemaal maar zo eenvoudig!

 

 

 

 

Ik heb iemand wel eens horen zeggen: Er schuilt veel wijsheid in eenvoud,en zo steekt mijn stukje godsvertrouwen eigenlijk ook in elkaar.

Ik gebruik liever het woord vertrouwen i.p.v. geloof, want voor mijn gevoel zit geloof in mijn hoofd en komt vertrouwen vanuit mijn hart.

 

Als ik aan god denk, denk ik in de eerste plaats aan een vaderfiguur, zoals ik dat van huis uit meegekregen heb. Bovendien heeft Jezus dat beeld bevestigd in het Onze vader

Wel heb ik moeten knokken tegen In zonde ontvangen en geboren-gevoel, want dan komt bij mij gelijk het beeld naar boven:
in vergelijking met God ben ik minderwaardig, een onderkruipertje.

Nu denk ik wel, dat dit beeld ons opgelegd is, vanwege de machtspositie,die het godsdienstige systeem t.a.v. ons, de gewone mens, in het verleden innam.

 

Begin jaren negentig ben ik veel in Rusland geweest, omdat ik, na vijftien jaren Z.O.-Azie mijn draai hier in Nederland niet meer kon vinden.

Daar las ik een interessant boek, geschreven door een Britse diplomaat, die lang in Rusland gewoond had.

Deze schrijver trok een vergelijking in zijn boek met aan de ene kant deinvloed van het Russisch orthodoxisme op de sociale structuur daar, en aan de andere kant de invloed van het katholicisme en protestantisme op de sociale structuur hier in West-Europa.

Hij schreef, dat bij ons in onze religieuze beleving zonde, en vergeving van zonde centraal geplaatst werd: Christus aan het kruis. Terwijl in de orthodoxe religieuze beleving de verheerlijking op de berg meer centraal staat. Het stukje uit Markus, wat Willemijn net gelezen heeft, waar Elia en Mozes een verheerlijkt of hemels lichaam hebben, en er zijn, om Jezus een hart onder de riem te steken.

Deze auteur schreef, doordat bij ons, zonde en vergeving van zonde zo’n centrale plaats innemen, en wij daaruit voortvloeiend, dusdanig met onszelf en ons persoonlijk stukje zielenheil bezig zijn, dit ons geïndividualiseerd en uit elkaar gedreven heeft.

Daartegenover staat de verheerlijking op de berg dat volgens deze schrijver voor de Russisch orthodoxen vertegenwoordigde, een beeld van de mens als een waardig creatuur van God, met meer ruimte tot saamhorigheid als gevolg.

Natuurlijk moet dit relatief bekeken worden, maar voor mijn gevoel klopte dit wel want in Rusland ondervond ik warmte en vriendschap die ik bij mijn terugkeer in Nederland heel erg miste.

 

Wat een verschil, een onderkruipertje of een waardig schepsel van God.

Ik mag mijzelf door Gods ogen bekeken, mooi en waardevol vinden.

Om eerlijk te zijn heb ik er nog steeds moeite mee om mij dat eigen te maken. Dat komt waarschijnlijk ook doordat wij hier in Nederland, er een flinke calvinistische schep bovenop gekregen hebben.

 

 

 

Het calvinisme met zijn nadruk op: in het zweet des aanschijn zult gij uw brood verdienen en je mag eigenlijk niet van het leven genieten tenzij je wel heel erg rechtvaardig bent. Het daaruit voortvloeiende schuldgevoel ben ik zeker mee behept, want het is mij nog nooit gelukt om braaf genoeg te zijn.

 

Nog altijd is het moeilijk voor mij om te vertrouwen, dat wanneer ik een levensgenieter ben, ik God blij maak.

Ik kom er niet onderuit dat wanneer ik God als mijn vader zie, ik een vergelijking trek met mijzelf als vader in relatie tot mijn eigen kinderen.

Wanneer beleef ik het meeste plezier aan bv. Tosca, ons dochtertje vanbijna 6 jaar? Als zij braaf alle regeltjes volgt en precies doet wat ik haar opleg? Ik krijg dan eerder een gevoel van, wat is er mis met dit meisje. Nee, ik beleef veel meer plezier aan haar wanneer zij blij en onbevangen door het leven huppelt, zelfs wat eigenwijs is en de dingen op haar eigen manier doet, waarbij zij onbezorgd plezier heeft.Ja, dan kan ik intens van die kleine dame genieten.

Daarbij hoort ook dat ik het als mijn taak zie om grenzen aan te geven, wanneer zij grenzen verkent om uit te proberen hoe ver zij kan gaan.

Mijn opvoedkundig boerenverstand verteld mij, dat als de grenzen voor haar duidelijk zijn, zij zich veilig voelt en daardoor de ruimte heeft om zich te ontwikkelen zoals zij is.

Het klinkt tegenstrijdig en er ligt een gevoelige balans in, die M L en ik als ouders steeds weer moeten vinden. Wel denk ik dat mijn relatie met God voor een groot deel ook zo werkt. Dat vaderbeeld van God wil ik graag vasthouden en mij in koesteren.

Onze vroede voorvaderen hadden het vaak over; de vreze des Heren wat ik als kind altijd interpreteerde als bang zijn voor, maar nu denk ik dat het veel meer respect voor God hebben betekent.

Ik heb moeten leren om God niet naar mijn hand te willen zetten of voor mijn karretje te willen
spannen, ook niet t.a.v. mijn eigen leven. Voor mijn gevoel heeft God meer recht op mij als Zijn schepsel, dan ik recht op mijzelfh eb.

Om eerlijk te zijn, voel ik mij prettig als schepsel van God. Daar kan ik mij veilig bij voelen en hoef ik mijzelf in dit leven, niet aan mijn eigen schoenveters op te trekken.

In mijn relatie tot God voel ik mij als een kind en kan ik net als een kindvrij en zorgeloos zijn, terwijl respect voor God een essentieel ingrediënt blijft.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

JEZUS CHRISTUS

 

Mijn band met Christus is toch weer anders dan hoe ik God beleef.

Jezus staat voor mijn gevoel veel dichterbij, letterlijk wat menselijker.

Mijn persoonlijke band met Jezus Christus is meer intiem, daarbij denk ik bv. aan vriendschap, warmte, aandacht en begrepen worden.

Ook heb ik het gevoel dat ik in mijn band met Jezus niet zo vreselijk braafhoef te zijn. Uiteindelijk werd Hij ook als een rebel gezien door de gevestigde orde.

Het is voor mij een relatie zonder logica, waar de ratio op de achtergrond raakt en het gevoel overheerst, kortom ik ben verkocht!!  Dat klinkt misschien maf, maar het is wel zo als het is.

Christus heeft voor mij iets in de aanbieding wat geen enkele spirituele leider mij bieden kon nm. een band met God, zonder eerst een weg van zelfverbetering af te moeten leggen. Dit betekent niet dat ik andere spirituele leiders uitsluit, voor mij zijn spirituele principes universeel, uit welke hoekze ook komen.

Maar Christus reikt mij de helpende hand en verteld mij – hxc3xa9 jij xe2x80x93 jij bentgoed genoeg voor God precies zoals je nu op dit ogenblik bent.

Voor mij ligt de essentie van wat Jezus mij te bieden heeft in een stukjevan het kruisiging verhaal, weergegeven in Lukas 23: 39-43.

Links en rechts van Hem werden twee misdadigers gekruisigd. De een bespotteJezus en zei; Jij bent toch de Messias? Red jezelf dan en ons erbij. De anderzei toen, hxc3xa9 maat, wij zijn hier voor onze eigen ellende, maar deze man tussenons is onschuldig.

Toen keerde hij zich tot Jezus en vroeg, gedenk mij wanneer U in uwkoninkrijk komt.

En geen maar, of dan moet je eerst dit, of had je maar dat, nee zonderomhaal, zonder voorwaarden, vandaag zul je met mij in het paradijs zijn.

De een ging open als een boek voor Jezus en wat Hij te bieden had, de andersloot zich af en klapte dicht.

Dus als het voor die misdadiger kon, dan kan het ook voor mij. Dat geschenkneem ik graag met beide handen in ontvangst en daar ben ik ontiegelijk blijmee.

Voor mij is mijn band met Christus geen formeel huwelijk, maar een wilde opwindende en diepgaande relatie.

Persoonlijk ben ik er van overtuigd dat Jezus o.a. gekomen is om het voor ons gemakkelijk te maken, om een hechte band met Hem en met God te hebben. Hij haalde een vette streep door de religie met al zijn voorwaarden.

Van sommige mensen krijg ik de indruk, dat als ik iets met Jezus heb, ikook wel een brave hendrik zal zijn, de oogkleppen op zal hebben en mindermidden in het leven zal staan. Niets is minder waar. Juist doordat mijn bandvoor mijn gevoel met Jezus sterk is, kan ik alle kanten uit en voel ik mijbevrijd van al die onnatuurlijke regels en voorwaarden.

Dat Christus mij omarmt precies zoals ik ben, en niet zoals ik van mijzelfof van anderen zou moeten zijn, staat voor mij als een paal boven water.

 

 

 

 

Jezus is voor mij ook een focus punt. Als ik ergens tegenaan loop en erniet meer uit kom, kom ik uiteindelijk toch weer bij Hem uit en denk ik, hoezou Hij in zoxe2x80x99n geval gehandeld hebben. Of als ik erg in de war ben, pak ikmijn gitaar en ga ik Jezus liedjes zingen. Dan word ik emotioneel, komen detranen en glijd alles als een last van mij af.  Sentimenteel? Misschien wel, maar het werkt voor mij als een lier.

 

Een voor mij belangrijk spiritueel principe bij een levensgroot probleemis, om juist in dat probleem een stukje dankbaarheid te kunnen vinden. Hetprobleem verdwijnt er niet mee, maar wel wordt de olifant weer de mug die hetin werkelijkheid is.

Een voorbeeld uit mijn leven, was een door mij gekoesterde wrok, letterlijkeen geestelijk kanker wat ik mijzelf aandeed. Door verandering van managementin mijn werk, werd er een gat geschoten in mijn positie en carrixc3xa8re. Dit haddestijds verstrekkende gevolgen op mijn gezin en levens situatie. Dit vrat aanmij en ik heb er jarenlang mee rondgelopen.

Ik probeerde mij in allerlei bochten te wringen om van dit rot gevoel af tekomen, want het maakte mij doodongelukkig. Ik kreeg pas wat licht aan het eindvan de tunnel toen ik eindelijk een stukje xe2x80x9cGodzijdankxe2x80x9d op kon brengen voor hetfeit dat ik behept was met deze wrok. Daarna werd het voor mij, stap voor stap,duidelijk wat ik moest doen om er vanaf te komen. Dit was wel verrekte moeilijken ik kon dit niet met mijn eigen slimmigheid bewerkstelligen. Maar gelukkig,ook in die situatie was Christus mijn houvast en focus punt.

Het is voor mij een waarheid als een koe, dat een dankbaar hart een blijhart is, in wat voor omstandigheden dan ook. Maar daarbij heb ik, speciaal inextreme omstandigheden, wel wat bovennatuurlijke hulp bij nodig.

 

Jezus, heeft volgens mij het benauwde kader van het godsdienstige systeemvan zijn tijd en daarmee ook van onze tijd verbroken en ons daarmee de ruimtegegeven, voor ieder van ons, op onze eigen persoonlijke manier een band met Godte hebben.

God is wel dezelfde, maar wij zitten allemaal verschillend in elkaar.

Het is erg belangrijk voor mij om het uiterste respect te tonen t.a.v. hoeiemands geloof of Godsvertrouwen in elkaar steekt, of het nu christelijk,moslim, boedistisch of wat dan ook is.

Iemand heeft wel eens gezegd xe2x80x9cGod heeft geen kleinkinderenxe2x80x9d dus, ik kanhier wel laten zien wat mijn Godsvertrouwen voor mij betekent, maar ik kan hetniet overdragen.

Soms hoor ik dat iemand wel iets met God heeft, maar veel minder metChristus. Dat vind ik dan jammer, want Christus heeft ons zoveel te bieden,speciaal op ons menselijk niveau. Ik kan mij wel voorstellen dat God watalgemener en wat verder weg lijkt, en daarmee wat gemakkelijker is om mee om tegaan. Christus komt heel dicht bij en kan daarmee wat bedreigend overkomen,  maar uiteindelijk is juist Hij voor mij eenveilige haven geworden.

 

 

 

  DE BIJBEL

 

Dit gedeelte hou ik kort, vanwege de tijd en ook vanwege het feit datrondom de bijbel, het woord van God zoals dat dan heet, veel controversies enverschillende interpretaties bestaan.

Eigenlijk ben ik daar wel blij mee, want juist doordat de bijbel voorallerlei uitleg vatbaar is, kan ik God niet zo gemakkelijk in een hokjestoppen.

De bijbel zegt van zichzelf in 2 Cor.3:6 xe2x80x9cwant de letter doodt, maar degeest maakt levend. Ik weet nog goed toen ik in mijn tiener jaren voor mijngevoel een athexc3xafst was, de bijbel eens probeerde te lezen om God te vinden. Iklas iets in het oude testament en het was net een wetboek, dode letters die mijniets konden zeggen. Ik heb toen kwaad de bijbel in een hoek van de kamergesmeten.

Nu is het heel anders. Het is nu voor mij een heel interessant boek, volconcrete beloftes waar ik iets aan heb en iets mee kan. Bijvoorbeeld, in Rom.8:28 staat dat, voor wie God liefhebben alles bijdraagt aan het goede. Metandere woorden, hoe uitzichtloos ook, alles zich uiteindelijk ten goede zalkeren. Een hele troost.

Een ander vers waar ik vaak moed uit put, speciaal wanneer ik in eensituatie beland waar iemand of een instantie een machtspositie t.a.v. mijheeft, een situatie die mij totaal op de zenuwen werkt,

  is Jesaja 41:10 Wees niet bang, want Ik ben bij je

   vrees niet, want Ik ben je God

   Ikzal je sterken, Ik zal je helpen

   jesteunen met mijn rechter hand

Zo zijn er heel veel concrete beloftes t.a.v. veel verschillende situatiesdie ik op mijn pad tegenkom.

Daarnaast is er nog de poxc3xabzie die ik in de psalmen tegenkom, de erotiek dieik in Hooglied lees en de profetiexc3xabn in o.a. Daniel en Openbaringen.

Bij mij zijn de evangelixc3xabn, met de uitspraken van Jezus, favoriet, daar kanik mij in vinden en heb ik het meeste aan.

Graag wil ik afsluiten met de laatste regels van een gebed van koning Davidin Ps. 19

  Laten de woorden van mijn mond U behagen

  de overpeinzingen van mijn hart U bekoren

   Heer,mijn rots, mijn verlosser.

(Praatje  / preek , vorige maand gehouden

voor een ademloos luisterende  kerk)

Advertenties

2 gedachten over “Een geloofsverhaal

  1. Renate

    Ik heb het verhaal niet helemaal gelezen. Het zal ongetwijfeld een mooi stuk zijn.. Alleen een beetje moeilijke woordenschat.
    Ik wacht wel op de preek van zondag. 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s