Natasja van Loon: verkopen zonder media kan!

 

door Renzo Verwer

Natasja van Loon is de schrijfster van Bemint eer gij begint, dat in december 2004 verscheen. In deze roman blijkt het huwelijk niet alleen leuk te zijn. Hoofdpersoon Nina is langdurig bezig met de aanschaf van een trouwjurk, het samenstellen van de gastenlijst en alle andere voorbereidingen op het huwelijk; onderwijl wordt ze ook nog verschrikkelijk verliefd op een mysterieuze persoon…daarna komen de twijfels, over haar leven en het huwelijk. Voor wie kiest ze?

Bemint eer gij begint werd gepresenteerd als chicklit, maar kreeg erg weinig media-aandacht. Desondanks verkoopt de roman goed: ruim 2000 exemplaren al. Dit mede door de inspanningen van de schrijfster, die een uit haar lieftallige vriendinnen bestaand promotieteam in het leven riep.

Reden voor enkele vragen aan de breedsprakige Van Loon (1969), filmwetenschapper, freelance tekstschrijver/journaliste. Het interview concentreert zich al snel op het onderwerp media, waarin de schrijfster goed thuis is.

Hoe verklaart u het dat er van uw boek maar liefst 2000 exemplaren verkocht worden, terwijl het amper publiciteit kreeg? En dat terwijl veel boeken die veel media-aandacht krijgen minder verkopen! Richten uitgeverijen zich te veel op media-aandacht als doel op zich, wellicht?
“Het heeft inderdaad niet slecht verkocht voor een debuut zonder veel publiciteit. Ik hoop eigenlijk dat dit het resultaat is van de meest effectieve marketingcampagne die je kunt hebben: mond tot mond reclame. In de filmwereld noemen ze dat een ‘sleeper’: wanneer een film die geen noemenswaardige mediapubliciteit heeft gehad toch sluipenderwijs succesvol wordt (bijv. Four Weddings & A Funeral) via mond tot mond reclame. Jammer alleen dat de effectiviteit van een sleepercampagne vaak zo slecht meetbaar is.
In verband met problemen in de personele bezetting bij mijn uitgeverij ten tijde van publicatie (en nog steeds eigenlijk) is veel van de promotie die er wel is geweest vooral voor eigen rekening geweest… Wat zeg ik? Ik was een wandelende reclamezuil voor mijn eigen boek! Zo heb ik flyers laten maken die bij diverse kappers, boetieks, lingeriezaken, restaurants, schoonheidssalons, hotels etc. kwamen te liggen. En omdat de lessen die ik leerde in tv zich niet laten verloochenen, zag het ‘Bemint’-promotieteam al snel het levenslicht (mijzelf en mijn vriendinnen in de strakste T-shirts die ik kon vinden) dat actief geflyerd heeft bij kroeg- restaurant- en concertbezoeken e.d, en diverse boeksigneringen (waar steevast dan ook veel boeken werden verkocht). Conform andere tv-wetten werd er van zo’n signeersessie altijd ook zoveel mogelijk een feestje gemaakt (zo was champagne bijvoorbeeld ook altijd een vast ingrediënt) En natuurlijk heel veel enthousiasme van het promoteam. ‘Partyen is een vak’, stelde mijn (ex-)uitgever Oscar van Gelderen onlangs in een interview met HP/De Tijd. Daarin ben ik het volledig met hem eens. En in de literatuur zijn er, wat mij betreft, ook veel te weinig mensen echt goed in.
Tot slot denk ik dat het thema -prachtig op de achterflap verwoord door mijn mentor Bert van der Veer- er ook mee te maken heeft: op de valreep van je huwelijksdag verliefd worden op een ander, en dan tussen die twee liefdes moeten kiezen. Het is kennelijk nogal herkenbaar. Ik herinner me dat ik mijn schoonheidsspecialiste op een dag over het boek vertelde (want je moet toch ergens over praten als je op de pijnbank ligt) en dat zij meteen daarop uitriep: ‘oh maar dat is mijn verhaal!!’ … Zoals ik het vertelde, zo was het haar overkomen. Het is tenslotte ook niet voor niets zo’n aloud thema: de eeuwige driehoek der liefde. Dilemma’s, keuzes en consequenties. We zijn tenslotte allemaal wel eens op twee mensen tegelijk verliefd geweest. En we hebben allemaal wel eens moeten kiezen tussen twee zaken die ons dierbaar zijn.

Of uitgeverijen zich teveel op media-aandacht als doel op zichzelf richten? Ze doen het wat mij betreft nog veel te weinig! Marketing, PR, Sales: het zijn ondergeschoven kindjes in een nodeloos ingewikkeld verkoopsysteem. Maar let wel: ik ben natuurlijk afkomstig uit de commerciële televisie, en als er een branche bestaat waarin promotie en marketing optimaal geprofessionaliseerd zijn, is het die wel. Met name bij tv-stations, waar ik veel gewerkt heb. Dus mijn standaard ligt wat anders. Ik ben er bijvoorbeeld aan gewend dat een programma nog niet eens aangekocht hoeft te zijn of er wordt al een publiciteitsplan opgesteld dat zo compleet mogelijk is: doelgroep, beschikbare media, draaiboek, actielijst, verantwoordelijke partijen, contactpersonen en al hun gegevens, viewing(s), presentatie, mogelijkheden tot cross-over promotion, trailer-, teaser-, billboardcampagnes, noem maar op. Daar hebben ze in de uitgeverij allemaal nog nooit van gehoord.
Maar misschien kan het ook bijna niet anders, al was het maar op puur personele gronden: bij een gemiddeld tv-station zitten er voor pers en PR tenslotte gemiddeld zo’n vier man op een zender; ze doen een programma of tien, twaalf per persoon – en werken zich alsnog een slag in de rondte, 60-urige werkweken zijn geen uitzondering. Bij een gemiddelde uitgeverij doen twee personen de PR voor een fonds van ongeveer tachtig boeken, tijdens een werkweek van max. vier dagen. En inderdaad: dan nog is veel media-aandacht geen enkele garantie dat het boek ook daadwerkelijk bij de boekhandels komt te liggen. Want dat is nog zo’n saillant verschil tussen een boek en een tv-programma verkopen: bij een boek zit er nog een station tussen dat ook alweer een geheel eigen dynamiek kent.”

Helemaal waar! Maar ik bedoel eigenlijk: concentreren uitgeverijen zich niet te veel op media in plaats van op de consument??

“Aha. Ik las een tijdje terug in Elsevier dat Dan Brown na zijn eerste en tijdens zijn tweede boek (De Da Vinci Code was zijn derde) heel veel en heel lang geïnvesteerd heeft in goede contacten met boekhandels, met name Barnes & Noble – zo’n beetje de grootste boekhandelketen van de VS – en dat toen De Da Vinci Code uitkwam, de marketing op drie pijlers stoelde: ten eerste waren er ver voor publicatie al recensie-exemplaren bezorgd bij recensenten waarvan ze wisten dat ze Brown gunstig gestemd waren, ten tweede had Barnes & Noble een landelijke actie in al haar winkels van het verschijnen van De Da Vinci Code gemaakt, en ten derde: zijn uitgeverij heeft dit boek binnenlands enorm gehyped. En nadat de VS veroverd was, bleek de rest van de wereld een peuleschilletje.
Nog een interessant feitje: de allereerste Harry Potter is maar in een oplage van 500 verschenen. (info: Vrij Nederland). DAT is pas een boek dat op eigen kracht een succes is geworden…

Overweegt u eens wel eens een ‘hard’ boek over vreemdgaan te schrijven?? Kan goed scoren, zie ‘ Komt een vrouw bij de dokter’ van Kluun, zie Heleen van Royen!

“Ik heb deze vraag van de week ook maar meteen even aan mijn man voorgelegd, vergezeld van de (ietwat over)enthousiaste mededeling dat ik ‘daar natuurlijk dan wel wat research voor zou moeten verrichten…’ Zijn -gevatte, vond ik- repliek luidde dat ik ‘dan misschien wel een kassucces rijker zou zijn, maar ook een huwelijk armer…’
Maar alle grappen even daargelaten: Ja, ik zie mijzelf inderdaad ooit nog wel eens een ‘hard boek over vreemdgaan’ schrijven. Al was het alleen maar om ervan te leren hoe ik in de toekomst (beter) over erotiek kan schrijven.”

Bemint eer gij begint / Natasja van Loon. Bertolucci, 2004. ISBN: 90 5000 579 9. 239 pag. EURO 12,95

Advertenties

5 gedachten over “Natasja van Loon: verkopen zonder media kan!

  1. carlijn

    Vraag aan Mw. Van Loon: gefeliciteerd met uw verkoopsucces, maar als u nu veel media-aandacht (kranten, de Elle, Barend en Van Dorp, ik noem maar wat) had gekregen – zou u dan meer verkocht hebben, denkt u?

  2. Trude de Jong

    Heb er vandaag een presentatie van Regenboog rap opzitten (staat ook op deze site)op de vmbo-school in Amsterdam-Noord. De uitgever had uitgepakt met taart, leraren& kinderen waren massaal aanwezig- maar wie ontbraken er bij de multi-culti-happening? De media. Dat de PR-afdeling zelfs het Stadsblad, afdeling Noord, niet heeft weten te interesseren maakt me erg somber.
    Ik heb de PR-afdeling allang gevraagd of er iets is wat ik zelf kan doen, maar nee, dat zou averechts werken, werd me verteld.
    Kortom, ik wil bij Natasja van Loon in de leer voor het volgende boek!

  3. renzo

    Dat is echt onzin, dat het averechts zou werken! Dat roepen PR-afdelingen heel vaak! Zoveel auteurs doen zelf de promotie! Niks in de weg lopen; gewoon aan de slag, journalisten benaderen etc. Als zij niets doen, dan kunnen jouw acties al helemaal niet averechts werken.

    Wat een verschrikking zeg!

  4. Trude de Jong

    Zouden er ook ‘agenten’ zijn? Ik haat dat zelfpromoten, eerlijk gezegd. Call me oldfashioned, zou Dame Edna zeggen.
    Niet dat die rijk van me zouden worden, hoewel, als ze hun best doen;-)!

  5. Natasja

    Lieve Trude,
    Bij mij in de leer voor het volgende boek? Kan beter bij jou in de leer. Jij hebt tenminste al een website: iets dat ik al heel lang op mijn lijst heb staan, maar er nog altijd niet van gekomen is. 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s