Komrij over de politiek

‘Ik heb me geen moment op mijn positie beraden.’ Atzo Nicolai.

– door Gerrit Komrij –

Veel hoef je niet te kunnen om politicus te worden. Bitter weinig eigenlijk, maar dat zeggen we liever niet hardop. De wereld gaat aan oprechtheid ten onder.
Veinzen en huichelen luidt de leus. We willen niet voor politici onderdoen. Daarom, veel hoef je er niet voor te kunnen.
Goeie relaties, zitvlees, spraakwater, ingebouwde cliché-automaat, lekker kontje en weten hoe de wind waait, dat is alles.
Ik heb van horen zeggen – oude mensen hebben het mij verteld – dat er ooit iemand rondliep die met een ideaal de politiek inging. Ook schijnt er iemand te hebben geleefd – in een andere periode en uit een heel andere streek – die politicus wilde worden omdat hij zo was getroffen door iets onrechtvaardigs dat hij aan de bestrijding ervan zijn steentje wilde bijdragen. U hoeft me niet te geloven. Oude mensen bazelen vaak.
Wat ik uit eigen ervaring zag en meemaakte laat maar één constatering toe. Om politicus te worden heb je geen diploma nodig.
Je hoeft geen cursus te volgen. Je hoeft geen examen af te leggen.
Klop op je borst, zeg dat je politicus bent en je bént het.
Ach, men moet doen wat men niet kan laten.
Als het zo makkelijk is kan ik me voorstellen waarom zoveel sukkels politicus willen worden. Meer moeite kost het me te begrijpen waarom ze politicus willen blijven.
Hoewel. Als ik even nadenk. Erg veel moeite ook weer niet.
Na een tijd ontdekt zo’n jongen of meisje, nietwaar, dat hij of zij op een geschikte lokatie zit, zelfs al gebeurt er voorlopig niets. Al het landelijk ingezamelde geld komt erlangs en de oudgedienden hebben mooie posities te vergeven. Jobs for the boys and girls. Als er eventjes meer vraag dan aanbod is en er ontstaat iets van een congestie dan maken ze gewoon posities, met een verse titel, met personeel en een knap gebouw en een pensioen en al. De politiek organiseert alles, dus waarom zou de politiek niet de politiek organiseren? Toneel, literatuur, opera, al die arme instellingen moeten van buitenaf worden geholpen, maar politiek is de instelling die zich voor honderd procent zelf bedruipt.
Ik kan me bijzonder goed voorstellen dat zo’n jongen of meisje denkt, dit is lollig, ik hoef hier nooit meer weg, dit is zelfs geweldig.
In de politiek zijn de vooruitzichten altijd mooi. Als je ontspoort is het nooit je persoonlijke schuld. Het is – doorstrepen wat niet van toepassing is – de schuld van de partij, de verkiezingen, de tijdgeest. De politiek is een wandeling naar een topfunctie. Een functie waar je nog meer verdient voor nog minder werk. Waar je nog meer aanzien geniet met nog minder talent.
Commissaris van de koningin. Europese commissie.
De een doet er een half jaar over, de ander tien jaar, maar je komt er.
Goede reis gewenst, Atzo Nicolai!
’t Idee dat je zoals een arts na een dodelijke operatie opstapt moet jou wezensvreemd zijn.

(Dit stuk verscheen eerder in NRC-Handelsblad, 16 juni 2005. Ik plaats het hier met toestemming van Komrij. Zoals ik trouwens voor elk stuk dat ik plaats toestemming heb gevraagd bij de auteur!.)

Ik vraag me trouwens sterk af hoe lang het duurt dat Balkenende en Donner een stuk als dit van Komrij willen gaan verbieden. Satiredebat, normen en waarden, grenzen aan de vrijheid van meningsuiting, weet u nog?

Voor meer over dit leger der talentlozen: http://www.parlement.nl

 

Advertenties

4 gedachten over “Komrij over de politiek

  1. Ardjan Langedijk

    Aardig stukje van Komrij maar toch meer een literaire exercitie dan een sterk betoog. Een beetje goedkoop. Trouwens, parlementarixc3xabrs, ministers en staatssecretarissen worden bepaald matig betaald dus je krijgt waar naar je geld!

  2. droom

    matig betaald?? welnee. Tamelijk goed, en daarna is het feest: wachtgeld (149 ex-kamerleden op wachtgeld), commissielidmaatschappen (Rosenmoller), commissariaten (Wim Kok), diversen (Hans Alders): kortom de eindeloze banencarroussel . Werk/pensioen voor het leven! En als je politici meer gaat betalen, lokt dat alleen maar nog meer baantjesjagers naar de politiek

  3. Ardjan Langedijk

    Ten eerste: Komrij heeft gelijk als hij stelt dat (ook) politici wel eens wat eerder verantwoordelijkheid mogen nemen voor hun daden. Dus kan Nicolai beter aftreden en verdienen Hoogervorst en Van Aartsen lof door (te zeggen) zich te laten afrekenen op daden. Dat Komrij vervolgens schrijft om het schrijven is hem, Komrij, niet kwalijk te nemen.
    Ten tweede, de Grote Grijze massa aan (ex-)parlementariers verdient wellciht genoeg en ook de hoogvliegers die later burgemeester of commissaris worden, maar laat JP en zijn kameraden toch wat meer verdienen dan die schamele en beschamende 120 euromille!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s